
Η απάντηση του Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας στην κοινοβουλευτική ερώτηση του Ανδρέα Πουλά για την κατάσταση των ελατοδασών της Πελοποννήσου περιορίζεται στην περιγραφή μέτρων επιτήρησης και καταστολής πυρκαγιών, χωρίς να λαμβάνει υπόψη τη σοβαρότητα του φαινομένου της εκτεταμένης ξήρανσης και νέκρωσης των δασών. Ένα φαινόμενο που δεν αποτελεί μόνο περιβαλλοντικό ζήτημα, αλλά αυξάνει δραματικά τον κίνδυνο μεγάλων πυρκαγιών και πλημμυρικών φαινομένων, καθώς η συσσώρευση νεκρής βιομάζας και η αποδυνάμωση των οικοσυστημάτων καθιστούν τις ορεινές περιοχές ιδιαίτερα ευάλωτες.

Παρότι η άμεση διαχείριση των δασών ανήκει σε άλλα Υπουργεία, το Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας έχει θεσμική ευθύνη στον τομέα της πρόληψης και του συντονισμού απέναντι στους κινδύνους που εντείνει η κλιματική κρίση. Όφειλε, επομένως, να αναγνωρίσει τη μαζική ξήρανση των ελατοδασών της Πελοποννήσου ως κρίσιμο παράγοντα κινδύνου και να την εντάξει στον συνολικό σχεδιασμό πολιτικής προστασίας, αναδεικνύοντας την ανάγκη συντονισμένων και προληπτικών παρεμβάσεων. Η απουσία αυτής της οπτικής επιβεβαιώνει ότι η κυβερνητική προσέγγιση παραμένει αποσπασματική και εστιασμένη κυρίως στη διαχείριση των συνεπειών, αντί στην ουσιαστική πρόληψη.