18/11/2026 18:24

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Η ιστορία της Ρόζας του φλαμίνγκο και ο υγρότοπος Ναυπλίου – Νέας Κίου

18/11/2026 20:06
1 '

Τασος Ηλιαδης

Δεύτερο Μέρος ….

Η Ρόζα βλέποντας πως οι καπνοί των πυρηνελουργείων συνέχιζαν να απλώνονται πάνω από τη θάλασσα , αποφάσισε να δράσει διαφορετικά .
Κάλεσε τα πουλιά σε δεύτερη συνέλευση .
Ήρθαν ασημόγλαροι, ερωδιοί, κορμοράνοι, καλαμοκανάδες , τουρλίδες και όλο το κοπάδι με τα φλαμίνγκο. Ακόμα και τα μικρά πουλιά που κρύβονταν μέσα στους καλαμιώνες.
Η Ρόζα ανέβηκε σε ένα βραχάκι για να φαίνεται καλύτερα και πήρε τον λόγο.
Φίλοι μου είπε, οι άνθρωποι δεν μας υπολογίζουν και συνεχίζουν να μολύνουν τον υγρότοπό μας , το σπίτι μας .
Δεν έχουμε πρόσβαση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης , ούτε στα γραφεία των υπευθύνων , ούτε μικρόφωνα έχουμε .
Έχουμε όμως κάτι που δεν μπορούν να μας το αφαιρέσουν . Το δικαίωμα να ζούμε στον τόπο μας .
Δεν ζητάμε τίποτα από τους ανθρώπους μόνο λίγο καθαρό νερό , καθαρό αέρα και ένα ουρανό να πετάμε .
Μια τουρλίδα φώναξε :
«Μας λένε ότι έτσι ήταν πάντα . Πότε η συνήθεια έγινε δικαιολογία;»
Ένας αργυροτσικνιάς είπε:
«Πως θα ζήσουμε στον τόπο μας όταν συνεχίζει να αλλάζει έτσι;»
O μικρός θαλασσοσφυριχτής με φωνή που έτρεμε ρώτησε την Ρόζα :
«Θα μπορέσουμε να ζήσουμε σε αυτόν τον υγρότοπο χωρίς να φοβόμαστε τον ουρανό;»
Η Ρόζα έμεινε λίγο σιωπηλή .
Άνοιξε τα φτερά της και είπε στα πουλιά .
«Δεν θα μας διώξουν από το σπίτι μας θα μείνουμε εδώ και θα διεκδικήσουμε το δικαίωμά μας.»
Και τότε έγινε κάτι το μοναδικό . Χιλιάδες φτερά σηκώθηκαν και ο ουρανός γέμισε ζωή. Τα πουλιά πέταξαν γύρω από τον υγρότοπο και συνέχισαν για την πόλη .
Δεν ήταν μια συνηθισμένη αποδημία. Ήταν μία διαμαρτυρία χωρίς πανό, χωρίς ντουντούκες .
Ήταν η κραυγή της φύσης .
Οι κάτοικοι βγήκαν στα μπαλκόνια . Άλλοι έβλεπαν με θαυμασμό και άλλοι φωτογράφιζαν το θέαμα.
Ενα μικρό παιδάκι έδειξε στον παππού του τον ουρανό και είπε:
«Παππού γιατί φεύγουν τα πουλιά;»
«Είναι γιατί εμείς οι άνθρωποι ξεχάσαμε να προστατεύσουμε το σπίτι τους» είπε ο παππούς.
Εκείνη τη μέρα η Ρόζα δεν ζήτησε εκδίκηση. Δεν ζήτησε να σταματήσει η παραγωγή. Ζήτησε να σταματήσει η αδιαφορία .
Ζήτησε διαφάνεια , πραγματικούς ελέγχους , αξιόπιστες μετρήσεις των καπνών των πυρηνελουργείων.
Ζήτησε να αποδειχθεί στη πράξη ότι η οικονομική δραστηριότητα μπορεί να συνυπάρξει με την προστασία του περιβάλλοντος με την προστασία του υγρότοπου .
Όταν τα πουλιά επέστρεψαν στον υγρότοπο η Ρόζα στάθηκε στην άκρη του νερού.
Κοίταξε τον ουρανό χαμογέλασε για πρώτη φορά και ψιθύρισε :
«Δεν θέλω να γίνω μια παλιά φωτογραφία σε βιβλίο φυσικής ιστορίας . Θέλω να συνεχίσω να ζω και να υπάρχω εδώ.»
Η εξαφάνιση της φύσης δεν αρχίζει όταν φεύγει το τελευταίο πουλί. Αρχίζει όταν οι άνθρωποι πάψουν να νοιάζονται.
Η Ρόζα και τα υπόλοιπα φλαμίνγκο εξακολουθούν να περιμένουν αλλά η προστασία του υγρότοπου
δεν μπορεί να περιμένει για πάντα .
Ο ουρανός ανήκει σε όλους μην τον παραδώσουμε στους καπνούς
Κοινοποιήστε την ανάρτηση: