Το Ναύπλιο θα συνεχίσει να αντιμετωπίζεται ως πόλη με λόγο και ταυτότητα ή ως βολικός χώρος εξυπηρέτησης σχεδίων;

Το ζήτημα της πολύμηνης δέσμευσης του λιμανιού του Ναυπλίου από τμήματα ανεμογεννητριών δεν περιορίστηκε μόνο στη δημόσια συζήτηση και στα μέσα ενημέρωσης, αλλά τέθηκε και στο Δημοτικό Συμβούλιο. Παρ’ όλα αυτά, παραμένει θολή η εικόνα ως προς τις πολιτικές ευθύνες και τις σαφείς τοποθετήσεις.

Ποια η στάση του προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου, κ. Καράπαυλου, ο οποίος προέρχεται από τον συνεργαζόμενο συνδυασμό «Ανάπλι Εμπρός». Ποια είναι τελικά η θέση του για τη μετατροπή ενός  τουριστικού λιμανιού σε χώρο αποθήκευσης βαρέως βιομηχανικού εξοπλισμού; Θεωρεί ότι το οικονομικό αντάλλαγμα και η προσωρινότητα του μέτρου δικαιολογούν την εικόνα και τη λειτουργική επιβάρυνση της πόλης για μήνες; Ή απλώς υιοθετεί μια διαχειριστική λογική χωρίς πολιτικό πρόσημο, αποφεύγοντας να τοποθετηθεί ουσιαστικά;

Την ίδια στιγμή, εντύπωση προκαλεί και η σιωπή των τοπικών συλλογικοτήτων και φορέων που κατά το παρελθόν είχαν έντονη παρουσία σε ζητήματα υπεράσπισης του δημόσιου χώρου, της πολιτιστικής φυσιογνωμίας της πόλης και του περιβάλλοντος. Γιατί δεν ακούγεται σήμερα η φωνή τους; Πρόκειται για επιλογή αναμονής, για αδυναμία συντονισμού ή για μια σιωπηρή αποδοχή μιας κατάστασης που παρουσιάζεται ως «αναπόφευκτη» στο όνομα της ανάπτυξης και της ενεργειακής μετάβασης;

Το ερώτημα, τελικά, δεν αφορά μόνο τις ανεμογεννήτριες και τη συγκεκριμένη χρήση του λιμανιού. Αφορά το ποιος αποφασίζει για τον δημόσιο χώρο, με ποια κριτήρια και με ποια συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας. Και κυρίως, αν το Ναύπλιο θα συνεχίσει να αντιμετωπίζεται ως πόλη με λόγο και ταυτότητα ή ως βολικός χώρος εξυπηρέτησης σχεδίων που σχεδιάζονται αλλού.

Μ.Κ.