ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ κ. ΦΛΩΡΙΔΗ: ΨΗΦΙΑΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΧΩΡΙΣ ΠΙΝΑΚΙΔΑ

Ο κ. Φλωρίδης έχει ανακαλύψει τη λύση για όλα τα προβλήματα της ελληνικής Δικαιοσύνης:

ΠΛΑΤΦΟΡΜΕΣ!

Έχεις έλλειψη δικαστικών υπαλλήλων;

Πλατφόρμα!

Έχεις ανεπαρκείς υποδομές;

Πλατφόρμα!

Έχεις δικαστήριο που στεγάζεται σε χώρο που θυμίζει παλιό κατάστημα;

Πλατφόρμα!

Δεν έχεις ούτε πινακίδα;

Ε, ΕΚΕΙ ΜΑΛΛΟΝ ΧΡΕΙΑΖΕΣΑΙ ΔΥΟ ΠΛΑΤΦΟΡΜΕΣ!

Και κάπως έτσι η Ελλάδα απέκτησε τον νέο Δικαστικό Χάρτη.

Τα Ειρηνοδικεία έγιναν Περιφερειακές Έδρες Πρωτοδικείων.

Μεγάλη μεταρρύθμιση!

Τόσο μεγάλη, ώστε σε ορισμένες περιπτώσεις δεν πρόλαβε να αλλάξει ούτε η πινακίδα!

Στο Κρανίδι, το παλιό Ειρηνοδικείο εξακολουθεί να θυμίζει στον επισκέπτη ότι η ελληνική Δικαιοσϋνη έχει μια ιδιαίτερη σχέση με τον χρόνο.

Ο χρόνος αλλάζει.

Οι νόμοι αλλάζουν.

Οι ονομασίες αλλάζουν.

Η ΠΙΝΑΚΙΔΑ ΟΧΙ.

Στον Πόρο, μάλιστα, η εμπειρία μου ήταν ακόμη πιο αποκαλυπτική.

Έψαχνα την Περιφερειακή Έδρα του Πρωτοδικείου Πειραιώς.Πινακίδα δεν υπήρχε.

Τελικά βρήκα το παλιό Ειρηνοδικείο και ρώτησα τη μοναδική υπάλληλο που υπηρετούσε εκεί.

Η πινακίδα είχε πέσει περίπου δύο χρόνια πριν.

Δεν αντικαταστάθηκε.

Και όταν κάποτε αντικατασταθεί, θα γράφει πλέον «Περιφερειακό Πρωτοδικείο».

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!

Η ψηφιακή Ελλάδα θα αποκτήσει και αναλογική πινακίδα!

Αυτό, κύριε Υπουργέ, δεν είναι απλώς διοικητική καθυστέρηση.

Είναι μια υπέροχη αλληγορία της ελληνικής Δικαιοσύνης.

ΜΑΣ ΜΙΛΑΤΕ ΓΙΑ ΤΟ 2030 ΚΑΙ Ο ΠΟΛΙΤΗΣ ΨΑΧΝΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΜΕ ΤΟ GPS ΤΟΥ ΚΙΝΗΤΟΥ.

Και βέβαια, πίσω από τις πλατφόρμες υπάρχουν οι άνθρωποι.

Οι δικαστικοί υπάλληλοι.

Πολλοί από τους οποίους καλούνται να κάνουν τα πάντα.

Να εξυπηρετήσουν τον πολίτη.Να εξυπηρετήσουν τους δικηγόρους.

Να διεκπεραιώσουν γραμματειακές εργασίες.

Να ενημερώνουν ηλεκτρονικά συστήματα.

Να ανεβάζουν στοιχεία.

Να κατεβάζουν στοιχεία.

Να ενημερώνουν πλατφόρμες.

Να αντιμετωπίζουν τεχνικά προβλήματα.

Και, αν περισσέψει χρόνος, ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΙ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΠΡΟΣΛΗΦΘΗΚΑΝ!

Αυτό δεν είναι ψηφιακός μετασχηματισμός.

Είναι γραφειοκρατία με Wi-Fi.

Και επειδή φαίνεται ότι η Δικαιοσύνη μας έγινε πλέον τόσο «σύγχρονη», ας μιλήσουμε και για το κόστος.

Γιατί μπορεί το Δικαστήριο να στεγάζεται σε ένα κτίριο που μοιάζει με παλιό οινοπαντοπωλείο , αλλά για να φτάσει ο πολίτης μέχρι την πόρτα του μπορεί να χρειαστεί να πληρώσει παράβολα, δικαστικά ένσημα, γραμμάτια και διάφορες άλλες επιβαρύνσεις.

ΤΡΙΤΟΚΟΣΜΙΚΗ ΥΠΟΔΟΜΗ – ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΤΙΜΟΛΟΓΗΣΗ.

Το ζήτημα όμως είναι ευρύτερο.

Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΡΟΣΙΤΗ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΗ.

Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη αντίφαση.

Από τη μία:

«Ψηφιακός μετασχηματισμός!»

«Νέος Δικαστικός Χάρτης!»

«Εκσυγχρονισμός!»

Και από την άλλη:

Υποστελέχωση.

Παλιά κτίρια.

Ανεπαρκείς χώροι.

Ελάχιστο προσωπικό.

Πινακίδες που περιμένουν την… επόμενη μεταρρύθμιση.

Και ένας πολίτης που πρέπει να πληρώσει για να διεκδικήσει το δίκιο του.

ΜΑΛΛΟΝ ΚΑΠΟΥ ΧΑΘΗΚΕ Η ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.

Κύριε Φλωρίδη,

εμείς οι δικηγόροι δεν γνωρίζουμε τη Δικαιοσύνη μόνο από τις παρουσιάσεις του Υπουργείου.

Τη γνωρίζουμε από τους διαδρόμους.

Από τις γραμματείες.

Από τις αίθουσες.

Από τα ακροατήρια.

Από τους δικαστικούς υπαλλήλους που τρέχουν να προλάβουν.

Από τους πολίτες που περιμένουν.

Και, ναι…

ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΙΝΑΚΙΔΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΛΛΑΞΕΙ!

Γι’ αυτό, πριν μας παρουσιάσετε την επόμενη ψηφιακή επανάσταση, κάντε κάτι πολύ απλό:

ΠΕΡΑΣΤΕ ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ.

Χωρίς κάμερες.

Χωρίς δελτίο Τύπου.

Και χωρίς να σας προειδοποιήσουν οι υπηρεσίες ότι έρχεστε.

Μπείτε από την πόρτα ενός πρώην Ειρηνοδικείου.

Ρωτήστε πού είναι η γραμματεία.

Ρωτήστε πόσοι υπάλληλοι υπηρετούν.

Ρωτήστε πόσες ώρες χάνονται καθημερινά με ηλεκτρονικές διαδικασίες.

Και, αν βρείτε την πινακίδα, στείλτε μας και μια φωτογραφία.

Θα είναι ίσως η πιο πειστική απόδειξη ότι η μεταρρύθμιση ολοκληρώθηκε.

Γιατί τελικά υπάρχει κάτι που δεν μπορεί να το κάνει καμία πλατφόρμα:

ΝΑ ΚΡΥΨΕΙ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.

Η ελληνική Δικαιοσύνη δεν χρειάζεται άλλη μία εφαρμογή για να μας πει ότι εκσυγχρονίστηκε.

Χρειάζεται ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ, ΥΠΟΔΟΜΕΣ, ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ, ΑΞΙΟΠΡΕΠΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΒΑΣΙΜΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.

Και πάνω απ’ όλα χρειάζεται κάτι πολύ απλό:

ΝΑ ΛΕΜΕ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ.

Γιατί όταν ένα δικαστήριο έχει αλλάξει όνομα αλλά δεν έχει αλλάξει ούτε η πινακίδα του, ίσως το πρόβλημα να μην είναι η έλλειψη μιας ακόμη πλατφόρμας.

ΙΣΩΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΨΗΦΙΑΚΗ ΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΠΟΥ ΑΚΟΜΗ ΨΑΧΝΕΙ ΤΗΝ ΠΙΝΑΚΙΔΑ ΤΗΣ.