ΠΙΤΕΣ, ΦΛΟΥΡΙΑ ΚΑΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Η ΖΑΧΑΡΩΜΕΝΗ ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Η χώρα έχει προ πολλού μπει στον Φεβρουάριο. Η ακρίβεια έχει μπει στα σπίτια. Οι λογαριασμοί έχουν μπει στο «θα το δούμε». Αλλά η πρωτοχρονιάτικη πίτα επιμένει. Και μαζί της επιμένει η Νέα Δημοκρατία να την περιφέρει από πόλη σε πόλη, σαν κινητό σκηνικό αισιοδοξίας.

Δεν πρόκειται για έθιμο. Πρόκειται για ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΗ ΑΣΚΗΣΗ ΑΝΤΟΧΗΣ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.

Την ώρα που η κοινωνία κόβει από βασικά αγαθά, η κυβέρνηση κόβει βασιλόπιτες.

Την ώρα που τα σκάνδαλα διαδέχονται το ένα το άλλο με ρυθμό ενημερωτικού δελτίου, η άχνη ζάχαρη απλώνεται γενναιόδωρα πάνω από όλα.Κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Η πίτα δεν είναι γλυκό. Είναι ΣΚΗΝΙΚΟ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΕ ΜΙΑ ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΒΓΑΙΝΕΙ Ο ΜΗΝΑΣ.

Ένα τραπέζι, ένα χαμόγελο, μια φωτογραφία. Και όλα μοιάζουν υπό έλεγχο.

Αν δεν κοιτάξεις την τιμή στο ράφι.

Οι ίδιες εικόνες, τα ίδια πρόσωπα, τα ίδια «δικά μας παιδιά» οι βολεμένοι και οι έμμισθοι κολαούζοι στην πρώτη σειρά. Χειροκροτήματα με κομματική πειθαρχία.

Και το φλουρί – πάντα τόσο «τυχαίο» – να καταλήγει σε κάποιον που «προσέφερε πολλά» κυρίως στον ..εαυτό του!

ΤΟ ΦΛΟΥΡΙ ΤΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΔΕΝ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ. ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΣΤΟΝ ΚΛΕΙΣΤΟ ΚΥΚΛΟ.

Αν η πολιτική είναι συμβολισμός, τότε η βασιλόπιτα είναι η πιο κυνική μεταφορά της εποχής: ΕΝΑ ΣΩΜΑ ΠΟΥ ΚΟΒΕΤΑΙ ΣΕ ΚΟΜΜΑΤΙΑ, ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΟΛΛΟΥΣ ΝΑ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΨΙΧΟΥΛΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΛΙΓΟΥΣ ΤΟ ΦΛΟΥΡΙ.

Κι ενώ ο χρόνος τρέχει, η Πρωτοχρονιά παρατείνεται σαν να εκδόθηκε σιωπηρή εγκύκλιος:

«Η ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΙΣΧΥΕΙ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΠΕΙΣΤΕΙΤΕ».

Μέχρι να ξεθωριάσει το επόμενο σκάνδαλο.

Μέχρι να συνηθίσουμε την επόμενη αύξηση.

Μέχρι να κουραστούμε να θυμόμαστε.

Η διαρκής κοπή πίτας δεν είναι απλώς εκδήλωση. Είναι ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΑΠΟΣΥΜΠΙΕΣΗΣ: ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΛΟΓΟΔΟΣΙΑ, ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΕΥΘΥΝΗ, ΕΥΧΕΣ.

Και στο τέλος; Το μαχαίρι κόβει ομαλά. Η φωτογραφία ανεβαίνει. Τα χειροκροτήματα γράφονται.

Η πραγματικότητα, όμως, δεν κόβεται τόσο εύκολα.

Κι αν το φλουρί δεν φέρει τύχη στους πολλούς;

Μην ανησυχείτε.

Η Νέα Δημοκρατία θα επιστρέψει του χρόνου.

Με καινούρια πίτα.

Με την ίδια σκηνοθεσία.

Και με την ίδια, δοκιμασμένη, υπόσχεση:

ΟΤΙ ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ — ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΣΑΙ ΑΠ’ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ.