Ο Wolfgang Amadeus Mozart …στο Άργος

Στο πρώτο ανοιξιάτικο «Τσάι του Σαββάτου» στις 4 Απριλίου καλεσμένος μας ήταν ο Wolfgang Amadeus Mozart.

Στο Μουσικό μας Εργαστήρι, με ζωντανή εκτέλεση, οπτικό και ακουστικό υλικό, αναλύσεις από τους μαθητές του Ωδείου, παρουσιάστηκαν και συζητήθηκαν μεγάλα έργα του Mozart (1756-1791) γραμμένα τον τελευταίο χρόνο της σύντομης, αλλά εξαιρετικά δημιουργικής ζωής του.

• Το περίφημο μοτέτο Ave verum corpus (Χαίρε, αληθινό σώμα), για χορωδία και ορχήστρα εγχόρδων, Κ. 618, το οποίο αναφέρεται στα Πάθη στο σταυρό του Χριστού, παρουσίασαν, με πλήρη αρμονική ανάλυση, ο Γιάννης Αργυρόπουλος, ο Θοδωρής Θάνος και ο Ανδρέας Μπογάς, μαθητές στις Τάξεις των Ανωτέρων Θεωρητικών του Νίκου Ντρέλα. Συζητήθηκε η σχέση της αρμονικής δομής και εξέλιξης με το ποιητικό κείμενο και με τη συνολική μορφή του σύντομου έργου. Παρουσιάστηκε παράλληλα η βιντεοσκοπημένη εκτέλεση με την Συμφωνική Ορχήστρα και Χορωδία της Βαυαρικής Ραδιοφωνίας και μαέστρο τον Leonard Bernstein

• Την άρια της Παμίνας από την όπερα Ο μαγικός αυλός, K. 620 τραγούδησε η σοπράνο Μαριάννα Σχινά, από την Τάξη Μονωδίας του Νίκου Παινέζη.

• Το τελευταίο Κοντσέρτο για πιάνο και ορχήστρα, αρ. 27, Κ. 595 του Mozart παρουσίασε ο Διευθυντής του Δημοτικού Ωδείου Νίκος Χριστοδούλου, με αναφορές στη μορφή, τις θεματικές ιδέες, την αρμονία, την ενορχήστρωση, επίσης στην αμφίσημη συνύπαρξη χαράς και μελαγχολίας στο έργο, στη ρυθμική αγωγή (tempo) της εκτέλεσης, αλλά και στη σχέση του Κοντσέρτου με το τραγούδι Λαχταρώντας την Άνοιξη, Κ. 596.

Με αφορμή το «Αφιερωματικό έτος Μ. Χατζιδάκι 2026» παρουσιάστηκε η βιντεοσκοπημένη εκτέλεση του Κοντσέρτου για πιάνο αρ. 27 με σολίστ την Ντόρα Μπακοπούλου, την Ορχήστρα των Χρωμάτων και διευθυντή ορχήστρας τον Μάνο Χατζιδάκι.

Παράλληλα «οδηγός» στο Εργαστήρι υπήρξε το εξαιρετικό κείμενο «Ευχαριστώ, Wolfgang Amadeus» του Οδυσσέα Ελύτη. Ο Ελύτης, με τη σοφία του αληθινού δημιουργού, προσεγγίζει με μοναδική διεισδυτική ακρίβεια την τελειότητα καθώς και τη συνύπαρξη βαθιάς αγαλλίασης και θλίψης στο έργο του Mozart, ενώ μιλά επίσης και για την απόλυτη ανεξαρτησία της δημιουργίας του Mozart από τα βιογραφικά στοιχεία της ζωής του.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

«…αισθάνομαι κάθε μέρα την ακατανίκητη ανάγκη ν’ ακούω κομμάτια του [Mozart]…

…τελειότητα και τίποτε άλλο… μια στίλβη διαμαντένια, μια διαρκής έλξη προς τα επάνω, η αχρήστευση πασών των ματαιοτήτων… Μια φύση αδιάφθορη, όπου δεν έχει πέραση ο ορισμός του θανάτου. Μια πειθώ μαγική. Σ’ αυτήν υποτάσσομαι και γι’ αυτήν ευγνωμονώ.

…

Για μας ο Wolfgang Amadeus Mozart υπήρξε. Να του φιλούμε τα χέρια στον αιώνα τον άπαντα.»

Οδυσσέας Ελύτης