ΝΑΥΠΛΙΟ – ΤΙ ΘΑ ΠΑΘΑΙΝΑΜΕ ΠΑΡΑ ΛΙΓΟ….

Πέρσι τέτοιες μέρες, θυμάστε μήπως ποιος αποφάσισε ότι η πλατεία Συντάγματος χρειάζεται… «διόρθωση»;

Ποιος σκέφτηκε, άραγε, ότι παραμονές Χριστουγέννων είναι η ιδανική στιγμή για να περάσει  μια προμελέτη, χωρίς ενημέρωση, χωρίς ουσιαστικό διάλογο, χωρίς να ρωτηθεί κανείς;

Και ποιος έκρινε ότι μια όροφο-προσθήκη, η αλλοίωση της ιστορικής πρόσοψης της πρώην Εθνικής Τράπεζας, μνημειακές κλίμακες πάνω στη διατηρητέα πλατεία και η παραχώρηση δημόσιου χώρου μπορούν απλώς να βαφτιστούν «ανάπλαση»;

Από πότε η βαθιά επέμβαση στον χαρακτήρα της πόλης θεωρείται εκσυγχρονισμός — ειδικά όταν συνοδεύεται από τη σιωπηρή ή και πρόθυμη στήριξη της Δημοτικής Αρχής;

Και τελικά, γιατί το σχέδιο δεν προχώρησε; Μήπως επειδή κάποιοι κάτοικοι κατάλαβαν τι πραγματικά συνέβαινε; Μήπως επειδή δεν δέχτηκαν να θεωρηθούν διακοσμητικοί θεατές στην ίδια τους την πόλη;

Μήπως λοιπόν αξίζει να θυμόμαστε ότι ό,τι δεν «πέρασε» τότε, μπορεί κάλλιστα να επανέλθει — αν δεν υπάρχει εγρήγορση;