ΝΑΥΠΛΙΟ – ΓΙΑΤΙ ΣΒΗΝΟΥΝ Η ΠΕΡΙΟΡΙΖΟΥΝ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ?

Διαβάζοντας  τα  ερωτήματα  πολιτών για το  σβήσιμο  σχολίων ή  των περιορισμό τους σε  ανάρτηση στη σελίδα  του  δήμου  Ναυπλιέων :

Πότε ακριβώς αποφασίστηκε ότι ο δημόσιος διάλογος είναι πρόβλημα και όχι υποχρέωση; Ποιος έκρινε ότι σε ένα ζήτημα που αφορά λιμάνι, κυκλοφορία, στάθμευση και την καθημερινότητα μιας ολόκληρης πόλης, οι πολίτες πρέπει να μιλούν με… άδεια; Τι φοβάται τελικά κάποιος και περιορίζει τα σχόλια: τις αγενείς εκφράσεις ή τα δύσκολα ερωτήματα; Και γιατί, αντί για ξεκάθαρες απαντήσεις και κανόνες ευπρέπειας, επιλέγεται η εύκολη λύση της φίμωσης;

Αν πρόκειται για «παραδρομή», γιατί επαναλαμβάνεται τόσο συχνά; Και αν δεν είναι παραδρομή, τότε μήπως είναι συνειδητή επιλογή; Πώς χτίζεται εμπιστοσύνη όταν ο διάλογος στενεύει και η κριτική αντιμετωπίζεται ως ενόχληση; Ποιο μήνυμα στέλνεται στους πολίτες όταν βλέπουν ότι η συμμετοχή τους φιλτράρεται, όχι με βάση τον σεβασμό, αλλά με βάση τη συμφωνία;

Τελικά, ποιον υπηρετεί αυτή η πρακτική: την πόλη ή την εικόνα της εξουσίας; Και μήπως έτσι, αντί να περιορίζεται η ένταση, απλώς καλλιεργείται καχυποψία και η αίσθηση ότι κάποιοι αποφασίζουν για όλους, χωρίς όλους;

Γιατί όταν ο δημόσιος χώρος γίνεται «κλειστός», η δημοκρατία δεν τραυματίζεται από τις φωνές· τραυματίζεται από τη σιωπή που της επιβάλλουν.