Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΧΟΥΝΤΑ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ – TOY ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΑΛΑΠΑΤΑ

Ας λέμε τα πράγματα με το όνομά τους. Η Ελλάδα δεν χρεοκόπησε μόνο οικονομικά. Σάπισε ηθικά. Και ο νεκροθάφτης αυτής της σήψης έχει ονοματεπώνυμο: η λεγόμενη “αριστερή διανόηση”.

Για 70 χρόνια μετά τον πόλεμο, μονοπώλησε τα πάντα. Παρίστανε την συνείδηση του έθνους ενώ ήταν ο κατήγορός του. Καπάρωσε έδρες, κονδύλια, φεστιβάλ, κρατικά θέατρα, ΕΡΤ, πανεπιστήμια και μας πούλησε θολοκουλτούρα για πολιτισμό.

Και ποιος ήταν ο φορέας της; Το ξέρουμε όλοι. Ο γνωστός άπλυτος. Με τη λαδωμένη κοτσίδα, το σκουλαρίκι-φυλαχτό, το τσιγαράκι-επανάσταση και εκείνο το ηλίθιο, αφ’ υψηλού ύφος του ανώτερου ανθρώπου. Ένας επαγγελματίας τεμπέλης που δεν δούλεψε ποτέ, δεν ρίσκαρε ποτέ, δεν δημιούργησε τίποτα – απλά απαξίωνε.

Απαξίωνε την Πατρίδα ως φασισμό.

Την Οικογένεια ως καταπίεση.

Την Εκκλησία ως σκοταδισμό.

Τον Στρατό ως εθνικισμό.

Τον απλό Έλληνα που δούλευε, ως “νοικοκυραίο” και “μικροαστό”.

Μέσα στη μέθη της κρατικοδίαιτης εξουσίας της, αυτή η παρέα έκανε το αδιανόητο: κυβέρνησε την ψυχή της Ελλάδας και ξερνούσε δηλητήριο για καθετί ελληνικό, χριστιανικό και φυσιολογικό. Εθνική ενοχή κατά παραγγελία.

Και η Δεξιά που ήταν; Η Δεξιά δούλευε. Δεν είχε χρόνο για καφέ στο Κολωνάκι και επαναστατικές μπαρούφες σε αμφιθέατρα. Έχτιζε. Έφτιαξε το οικονομικό θαύμα του ’60-’70 με αίμα, ιδρώτα και ξενύχτι, ενώ αυτοί έγραφαν μανιφέστα κατά της… ανάπτυξης.

Η Δεξιά δεν είχε την πολυτέλεια της μονιμότητας. Δεν την διόριζε το κόμμα στο Δημόσιο για να τα ξύνει. Το Δημόσιο άλλωστε, είναι το πιο πετυχημένο δημιούργημά ΤΟΥΣ. Ένα αριστερό τσιφλίκι, εκτροφείο τεμπέληδων και συνδικαλισταράδων, που γέννησε την κουλτούρα του τρωκτικού, του κοπανατζή και του επιδοτούμενου “προοδευτικού” που θα μας υποδείξει τι επιτρέπεται να σκεφτόμαστε.

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΥΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΕΣ.

Η Αριστερά δεν έκανε απλά πολιτική. Αποίκισε τα μυαλά. Φύτεψε καρκίνο στο Πανεπιστήμιο, στην Τέχνη, στο Σινεμά, στο Θέατρο, στα βιβλία, στις εφημερίδες. Έγινε ο αόρατος λογοκριτής που βαφτίζει κάθε αντίθετη άποψη “φασισμό”.

Ε, λοιπόν, τελείωσε.

Ο Έλληνας ΔΕΝ θα απολογηθεί άλλο επειδή αγαπάει την Πατρίδα του.

ΔΕΝ θα ζητήσει άδεια για να πιστεύει στην Οικογένειά του.

ΔΕΝ θα ντραπεί για την Ιστορία και τον Σταυρό του για να πάρει πιστοποιητικό προοδευτικότητας από έναν άεργο θολοκουλτουριάρη.

Και όχι, δεν είμαστε φασίστες επειδή διαφωνούμε μαζί σας. Είμαστε απλά η κανονικότητα που σιχαθήκατε και δεν μπορέσατε ποτέ να καταλάβετε.

Η Αριστερά δεν έχει το μονοπώλιο της ηθικής.

Δεν έχει το μονοπώλιο του πολιτισμού.

Δεν έχει το μονοπώλιο της ευαισθησίας.

Και σίγουρα δεν έχει το μονοπώλιο της Δημοκρατίας, την οποία επικαλείται μόνο όταν τη βολεύει.

Η Ελλάδα δεν χρειάζεται άλλους εισαγόμενους σωτήρες να της μάθουν να μισεί τον εαυτό της.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΖΗΤΑ ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ.

Και αν αυτό σας τσούζει, καλό θα είναι να το συνηθίσετε.

Γιατί η άλλη άποψη δεν φιμώθηκε. Απλά περίμενε τη σειρά της