Η ιστορία της Ρόζας και ο υγρότοπος του Ναυπλίου Νέας Κίου .

Η Ρόζα το φλαμίνγκο μαζί με το κοπάδι της μόλις είχαν γυρίσει στον αγαπημένο τους υγρότοπο Ναυπλίου -Νέας Κίου. Τα νερά ήταν ήρεμα οι γαρίδες είχαν πολλαπλασιαστεί και υπήρχε άφθονη τροφή .

Όμως κάτι είχε αλλάξει . Κάθε πρωί από τα εργοστάσια πιο πέρα ανέβαινε πυκνός άσπρος καπνός . Μύριζε βαριά και έμενε χαμηλά πάνω από το νερό.

Οι νεοσσοί έβηχαν και τα μάτια τους έτσουζαν . Τα πουλιά που πετούσαν ,τώρα όλο και πιο πολύ ξεκουράζονταν στο έδαφος .

«Είναι ο καπνός από τα πυρηνελουργεία» είπε ένας γέρος γλάρος . «Πάντα υπήρχε . Συνήθισέ το».

«Εγώ δεν θέλω να το συνηθίσω» είπε η Ρόζα . «Αν το συνηθίσουμε δεν θα το αλλάξει κανείς».

Η Ρόζα πέταξε σε όλο τον υγρότοπο και είδε τα πουλιά να φεύγουν μακριά και οι άνθρωποι της πόλης να κρατούν τα παραθυρά τους κλειστά .

Μια μέρα μίλησε στο κοπάδι . «Ο αέρας που αναπνέουμε εμείς είναι ο ίδιος που αναπνέουν τα παιδιά στην πόλη . Αν πειράζει εμάς πειράζει και κείνα».

Η Ρόζα το φλαμίνγκο δεν μπορούσε να γράψει επιστολές ή να μιλήσει στους υπεύθυνους .

Τότε τα φλαμίνγκο έκαναν συνέλευση και αποφάσισαν να πετάξουν πάνω από την πόλη .

Την άλλη μέρα με τον ήλιο να βυθίζεται στους καπνούς πέταξαν όλα μαζί πάνω από την πόλη . Ένα χρώμα ροζ γέμισε τον ουρανό της πόλης .

Οι άνθρωποι πρώτη φορά είδαν πραγματικά τον ουρανό και άρχισαν να μιλούν μεταξύ τους .

Μια γιαγιά είπε ότι βήχει τα βράδια . Ένας ψαράς ότι κάθε μέρα βλέπει και λιγότερα πουλιά . Ένα παιδάκι είπε ότι όταν γυρίζει το μεσημέρι από το σχολείο τσούζουν τα μάτια του .

Κάποιος ρώτησε :

Υπάρχουν φίλτρα ; Υπάρχουν κανόνες ;

Και μαζί με τις ερωτήσεις ήρθε η απαίτηση για καθαρότερο αέρα ,με μετρήσεις και έλεγχο ώστε η παραγωγή και η φύση να συνυπάρχουν.

Ότι συνηθίσαμε δεν είναι πάντα και το σωστό.

Ο καθαρός αέρας είναι δικαίωμα, όχι πολυτέλεια. Προστατεύουμε την υγεία και τη βιοποικιλότητά μας.

Ο καθαρός αέρας ανήκει σε όλους μας. Είναι το πολυτιμότερο φυσικό αγαθό, θεμέλιο της ζωής, της υγείας και του μέλλοντος των παιδιών μας. Ωστόσο, η ρύπανση που προκαλείται από τη ανεξέλεγκτη λειτουργία των πυρηναιελουργείων έρχεται να μας θυμίσει με τον πιο δραματικό τρόπο ότι τα όρια έχουν ξεπεραστεί.

Στη φωτογραφία η Ρόζα το φλαμίνγκο