Η ΧΕΙΡΑΨΙΑ ΤΡΑΜΠ – ΠΟΥΤΙΝ ΓΙΑ 4,8 ΕΚΑΤ. ΤΟΝΟΥΣ ΝΤΙΖΕΛ ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΔΗΛΩΣΕ «ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ» ΜΕ ΤΗ ΜΟΣΧΑ

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, το deal προβλέπει 300.000 τόνους άμεσα στην αγορά των ΗΠΑ και διεθνώς, 500.000 τόνους τον Νοέμβριο, 1 εκατομμύριο αμέσως μετά και άλλους 3 εκατομμύρια μόλις το επιτρέψουν τα ρωσικά διυλιστήρια. Ο Τραμπ το συνέδεσε ευθέως με τους αγρότες και τους μεταφορείς. Λιγότερο κόστος ενέργειας, λιγότερος πληθωρισμός.

Και την ίδια στιγμή, στην Αθήνα, ζούμε ακόμα στον απόηχο μιας άλλης δήλωσης.

ΤΟ «ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ»

Η Ελλάδα δεν κήρυξε ποτέ πόλεμο στη Ρωσία. Δεν θα μπορούσε άλλωστε. Υπάρχει όμως η φράση που ειπώθηκε το 2022 και καθόρισε τα πάντα. Σε συνέντευξή του στο Bloomberg, ο Κυριάκος Μητσοτάκης είπε “βρισκόμαστε σε πόλεμο με τη Ρωσία” Ήταν ασφαλώς πολιτική ρητορική για τον οικονομικό πόλεμο κυρώσεων που κήρυξε όλη η Δύση μετά την εισβολή στην Ουκρανία.

Όμως αυτή η ρητορική έγινε πολιτική:

1. Επιλογή ευθυγράμμισης. Η Ελλάδα από χώρα που κρατούσε μετριοπαθείς θέσεις για τη Ρωσία, έγινε από τις πρώτες που έστειλαν πολεμικό υλικό στο Κίεβο και εφάρμοσαν όλες τις κυρώσεις.

2. Επιλογή ρήξης. Η Μόσχα απάντησε εντάσσοντας την Ελλάδα στον κατάλογο των μη φιλικών χωρών. Πάγωσαν τουρισμός, εμπόριο, πολιτιστικές σχέσεις, εκκλησιαστικός διάλογος. Μια σχέση 200 ετών μπήκε στον πάγο.

3. Επιλογή κόστους. Το κόστος το πλήρωσε ο Έλληνας πολίτης. Από χώρα με φθηνό ρωσικό αέριο, βρεθήκαμε να αγοράζουμε πανάκριβο LNG, να πληρώνουμε το ντίζελ 2 ευρώ και το ρεύμα με ρήτρα αναπροσαρμογής.

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΗΣ ΧΕΙΡΑΨΙΑΣ

Αυτή η φωτογραφία Τραμπ-Πούτιν δείχνει το μεγάλο παράδοξο της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.

Εμείς δηλώσαμε «σε πόλεμο» και μείναμε εκεί. Οι Αμερικανοί δηλώνουν «σε πόλεμο» αλλά διαπραγματεύονται ντίζελ όταν τους συμφέρει. Δεν καταργούν τις κυρώσεις. Τις χρησιμοποιούν ως εργαλείο. Τις χαλαρώνουν λίγο εδώ για να ρίξουν τιμές, τις σφίγγουν εκεί για να πιέσουν.

Η Ελλάδα τι κάνει;

Αν το ρωσικό ντίζελ ρίξει διεθνώς τις τιμές, ο Έλληνας αγρότης και ο μεταφορέας θα το δει στην αντλία ή θα συνεχίσει να πληρώνει το τίμημα μιας δήλωσης του 2022;

Αν η Ουάσινγκτον και η Μόσχα ξαναμιλάνε για ενέργεια, η Αθήνα θα μείνει ο τελευταίος που δεν μιλάει με κανέναν;

Δεν είναι θέμα φιλορωσισμού ή φιλοουκρανισμού. Είναι θέμα συμφέροντος. Η εξωτερική πολιτική δεν είναι ηθικό κήρυγμα. Είναι διαχείριση κόστους.

Η χειραψία στη φωτογραφία σου δεν φέρνει ειρήνη. Φέρνει υπενθύμιση: Στη γεωπολιτική, οι δηλώσεις είναι προσωρινές. Τα κράτη που επιβιώνουν είναι αυτά που δεν εγκλωβίζονται σε αυτές.

Και η Ελλάδα πρέπει να αποφασίσει αν θα συνεχίσει να είναι πιο πολεμική από τους συμμάχους της, ή αν ήρθε η ώρα να περάσει από τη ρητορική του πολέμου στη λογική της επόμενης μέρας.