Γράφει η Κων/να Μανιάτη

Άρθρο της Κωνσταντίνας Μανιάτη, μέλος του Συμβουλίου Περιοχής Πελοποννήσου της ΚΝΕ.

Η εκδήλωση τιμής, η μεγάλη συγκέντρωση της Ε.Π. Πελοποννήσου του ΚΚΕ στο Ναύπλιο (πλατεία Δημαρχείου) το Σάββατο 18 Απρίλη στις 19:30 με ομιλητή τον Γ.Γ. της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα, θα είναι στιγμή έμπνευσης, συνάντησης, αγώνα, για κάθε νέο μαθητή που αρνείται να συμβιβαστεί με την αδικία, που αναζητεί τη γνώση, την οργάνωση και τον συλλογικό αγώνα για την ανατροπή του σάπιου εκμεταλλευτικού συστήματος.

Οι νέοι, αντικρίσαμε τις φωτογραφίες των 200 Κομμουνιστών της Καισαριανής. Είδαμε να παίρνουν σάρκα και οστά όσα είχαμε ακούσει και διαβάσει.

Πώς άνθρωποι νέοι, πολλοί στην ηλικία των σημερινών φοιτητών και εργαζομένων, έφτασαν να στέκονται όρθιοι απέναντι στον θάνατο; Πώς μετατρέπεται ο φόβος σε δύναμη; Πώς η ατομική ζωή συνδέεται με ένα συλλογικό όραμα; Τι ήταν αυτό που τους έκανε ήρωες;

Κάθε νέο αγωνιστή συγκλόνισαν τα πρόσωπα τους, πρόσωπα που δεν μπορούσες να διακρίνεις ίχνος φόβου. Αυτό που είδαμε είναι η δύναμη, η παλικαριά, η αξιοπρέπεια. Ξέρουμε πως αυτά διαμορφώθηκαν από τον σκοπό που αγωνιζόντουσαν με υπερηφάνεια, αλύγιστοι και χαρούμενοι.

Ήρωες τους έκανε η βαθιά ριζωμένη ιδεολογία που είχαν, το ότι γνώριζαν καλά πως ο κόσμος αυτός μπορεί να αλλάξει. Το ότι πάλευαν οργανωμένα μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ για το δίκιο του λαού, έχοντας όραμα μία κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση.

Την 1η Μαΐου του 1944 οι 200 Κομμουνιστές στάθηκαν απέναντι στα όπλα των ναζί με υψωμένη τη γροθιά τους. Σαν πραγματικοί ήρωες δεν έκρυψαν ποτέ το πρόσωπο τους αλλά αγωνίστηκαν σε όλη τους την ζωή με τόλμη και αντοχή.

Στο Ναύπλιο υπάρχει ένας λόφος. Ένας λόφος που άστραφτε, η Ακροναυπλιά!

Η Ακροναυπλία. Το «Ιτς Καλέ», όπως το ‘ξεραν οι πιο παλιοί, το παλιό ενετικό φρούριο στην άκρη του Ναυπλίου. Μαθαίνουμε όμως πως δεν ήταν μόνο ένα ενετικό φρούριο αλλά υπό το καθεστώς του Μεταξά μετατράπηκε σε φυλακές και χώρος βασανιστηρίων για πρωτοπόρους εργάτες, αγρότες, διανοούμενους, που ζούσαν στο πετσί τους την εκμετάλλευση.

Σκοπός της φυλακής ήταν να τους αναγκάσει να δηλώσουν μετάνοια και να αποκηρύξουν το ΚΚΕ και τα ιδανικά τους με τα βασανιστήρια που τους ασκούσαν. Παρ’ όλα αυτά οι Κομμουνιστές στάθηκαν με ψηλά το κεφάλι και δεν λύγισαν.

Από την ιστορία που έχει χαράξει το ΚΚΕ παίρνουμε δύναμη και θάρρος, ώστε να δρούμε ως νέοι επαναστάτες σε οποιαδήποτε συνθήκη αντιμετωπίζουμε. Αυτός ο αγώνας ήταν δίκαιος, ένας αγώνας που γέννησε πρότυπα αγωνιστών.

Σήμερα, σε έναν κόσμο που φλέγεται από πολέμους, η κόκκινη γραμμή όσων θυσίασαν ακόμα και την ζωή τους συμβολίζει την κατεύθυνση του αγώνα μας, την αταλάντευτη προσήλωση στον σκοπό. Υπενθυμίζει ότι οι εκμεταλλευτές και οι εκμεταλλευόμενοι δεν έχουν ποτέ κοινά συμφέροντα. Ότι η πραγματική ενότητα χτίζεται πάνω στην κοινή ταξική θέση μέσα στην κοινωνία. Μας ενώνει η ανάγκη για δουλειά με δικαιώματα, για ζωή με αξιοπρέπεια, για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Αυτή ήταν η ελπίδα που κράτησαν όσοι αγωνίστηκαν για να γραφτούν με κόκκινα γράμματα στις καρδιές της ανθρωπότητας. Το ΚΚΕ γεννά ήρωες, γεννά νέους επαναστάτες. Στεκόμαστε με κομμουνιστική ευθύνη απέναντι στην ιστορία μας, σίγουροι ότι θα γκρεμίσουμε τον κόσμο της εκμετάλλευσης, ότι το μέλλον μας ο Σοσιαλισμός – Κομμουνισμός!