“Φέτος στο Ναύπλιο δεν κάψαμε καρνάβαλο…”

Φέτος στο Ναύπλιο δεν κάψαμε καρνάβαλο.

Κάψαμε την ευκαιρία να πούμε κάτι που να έχει νόημα.

Γιατί, αλήθεια τώρα, με τόσα που συμβαίνουν γύρω μας,

με τόσα που μας πληγώνουν και μας εξοργίζουν,

η πιο ευφάνταστη επιλογή του Δήμου ήταν… ένας πολιτικός που δεν έχει καμία σχέση με την Ελλάδα;

Ενώ θα μπορούσαν να καούν συμβολικά:

– Η συγκάλυψη στα Τέμπη, που έγινε στάχτη πριν από τα δρομολόγια.

Όχι οι άνθρωποι — αλλά η ατιμωρησία. Η ανικανότητα.

Ό,τι μετέτρεψε μια τραγωδία σε “φάκελο που μπαίνει στο συρτάρι”.

– Ο ΟΠΕΚΕΠΕ, που έχει κάψει τα νεύρα και τις τσέπες των αγροτών πολύ περισσότερο από οποιονδήποτε “κακό Αμερικάνο”.

Πόσες ζωές, πόσα χωράφια, πόσες οικογένειες περιμένουν το αυτονόητο;

-Η πολιτική υποκρισία, που θα μπορούσε άνετα να πάρει τη μορφή πολλών προσώπων της εξουσίας — συμπεριλαμβανομένου και του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Η σάτιρα των ηγετών είναι υγιής δημοκρατική πράξη.

Όχι προσβολή — καθρέφτης είναι.

-Η βρωμιά τύπου Έπσταιν, ο Jeffrey Epstein,

που συμβολίζει όλο το σκοτεινό δίκτυο εξουσίας, βίας και συγκάλυψης.

Αυτό ναι, θα ήταν μήνυμα: να καεί ό,τι καταστρέφει αθώους και προστατεύει ισχυρούς.

Αν θέλαμε πραγματικό καρναβάλι, θα καίγαμε την αδικία.

Αν θέλαμε μήνυμα, θα καίγαμε την διαφθορά.

Αν θέλαμε να πούμε κάτι αληθινό, θα καίγαμε ό,τι μας πληγώνει.

Αντί γι’ αυτό, κάναμε φτηνό εντυπωσιασμό.

Και χάσαμε την ευκαιρία να σταθούμε στο ύψος της εποχής.