ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΟ ΠΕΝΘΟΣ – ΝΕΚΡΟΙ ΔΥΟ ΤΑΧΥΤΗΤΩΝ

Γράφει και σχολιάζει ο Δημήτρης Σαλαπάτας Δικηγόρος Δ.Σ.Ν.

Τριήμερο πένθος για την Πύλο.

Για τη Βιολάντα; Κουβέντα!

Για τους νεκρούς του ΠΑΟΚ; Ούτε ανάσα. Το κράτος τελικά κλαίει όταν το συμφέρει.

Και σωπαίνει όταν φταίει.

Υπάρχουν νεκροί που γίνονται πρωτοσέλιδα και νεκροί που γίνονται στατιστική. Νεκροί που τους τιμούν με λόγια και νεκροί που τους θάβουν βιαστικά.

Η Βιολάντα δεν ήταν ατύχημα.

Ήταν δολοφονία με υπογραφές. Όλοι ήξεραν. Κανείς δεν έλεγξε. Και κάποιοι πλούτιζαν όσο άνθρωποι ρίσκαραν τη ζωή τους.

Αποτέλεσμα; Φέρετρα.

Και μετά; Σιωπή. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο κ. Τασούλας, δε βρήκε λόγια παρηγοριάς για τις εργάτριες της Βιολάντας, ούτε συλλαβή

Γιατί αυτοί δεν ήταν «εθνική τραγωδία».Ήταν κόστος.

Το ίδιο και οι φίλαθλοι του ΠΑΟΚ. Άλλη μια απώλεια που δεν βόλευε να ακουστεί.

Σε αυτή τη χώρα δεν πεθαίνεις απλώς.Πεθαίνεις ανάλογα με το πόσο «χρήσιμος» είσαι επικοινωνιακά.

Αν ο θάνατός σου φέρνει συμπάθεια από το εξωτερικό, σε τιμούν.

Αν φέρνει ευθύνες, σε θάβουν.

Αυτό δεν είναι κράτος δικαίου.

Είναι κράτος συγκάλυψης.

Οι μάνες στη Βιολάντα δεν ζητούσαν δάκρυα. Ζητούσαν δικαιοσύνη. Και πήραν περιφρόνηση. Κάθε φορά που σωπαίνουν οι θεσμοί, στέλνουν μήνυμα: οι ζωές των φτωχών είναι αναλώσιμες.

Δεν ξεχνάμε.

Δεν συγχωρούμε.

Και δεν θα σωπάσουμε όπως αυτοί