Μαλανδρένι και Μουζάκι

Στην απογραφή του Βενετού Φεντερίκο Γκριμάνι, το 1700 μΧ.

Malantreni e Musachi desabitata,

Μαλανδρένι και Μουζάκι (ακατοίκητο)

πληθυσμός 355 άτομα.

Σήμερα 13 Απριλίου 2026, Δευτέρα της Λαμπρής,

από την περιοχή Μουζάκι του Μαλαντρενίου σώζεται μόνο το ομώνυμο πηγάδι, προστατευμένο με τσιμεντένια πλάκα, ενώ παλαιότερα ήταν πέτρινο ως την επιφάνεια.

Ίχνη κτισμάτων στον ευρύτερο χώρο ήταν ευδιάκριτα, εδώ και μισό αιώνα περίπου.

Αψευδείς μάρτυρες του παλιού εγκαταλελειμμένου οικισμού Μουζάκι, που ανήκε στο Μαλανδρένι.

Καλλιεργητές και καλοί γνώστες του τόπου βρίσκουν ακόμη ίχνη θαμμένων τοίχων από παλιές κατοικίες και βοηθητικά κτίσματα για ανθρώπους και ζώα.

Μεταξύ αυτών και μεγάλες επιφανειακές πέτρες από παλιά ποτίστρα αλόγων.

Τα χειμαδιά Άνω και Κάτω Κωστακέικα των συγχωριανών και συγγενών μου, στην περιοχή των ορίων: Σχινοχωρίου, Μαλανδρενίου και Στέρνας, καθώς και κάποια ελαιοχώραφα της μάνας μου, το γένος Κωστάκη στις ίδιες θέσεις, ήταν το κίνητρο του ενδιαφέροντος για την ιστορία αυτού του τόπου.

Το Μουζάκι, αν και μακριά τους, ήταν το μόνο πηγάδι ύδρευσης για τους παραχειμάζοντες αυτούς κατοίκους στο παρελθόν.

Τότε που οι γεωτρήσεις ήταν άγνωστες και το νερό από στέρνες ομβρίων υδάτων ακατάλληλο για τους ανθρώπους.

Ο συνολικός πληθυσμός των

29 χωριών στο τεριτόριο του Άργους, το 1700,

ήταν 3 880 άτομα.

Πρώτο το Άργος με 787 κατοίκους,

δεύτερο το Μαλανδρένι

με 355, όπως προείπαμε.

Τρίτο το Κουτσοπόδι με το Κατζικάνι (Couzopodi e Cazicagne) με 315 κατοίκους, από τους οποίους οι περισσότεροι ήταν ξένοι.

Την 9η θέση είχε το Επάνω Μπέλεσι με 159 άτομα ντόπιους.

Την 16η το Κάτω Μπέλεσι με

75 άτομα, ντόπιους επίσης.

Κατά ευτυχή συγκυρία σώζονται και τα ονόματα των αρχηγών των 16 οικογενειών του Κάτω Μπέλεσι.

Πηγές: Λιάτα Δ. Ευτυχία “Από το Τεριτόριο στο Βιλαέτι,

τέλη 17ου— αρχές 19ου αιώνα”

Αθήνα 2003

Βασίλης Παναγιωτόπουλος

“Πληθυσμός και οικισμοί της Πελοποννήσου, 13ος—18ος αιώνας”

Αθήνα 1985.