ΟΙ ΒΕΝΖΙΝΟΠΩΛΕΣ ΚΑΙ Η ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΗ ΑΙΣΧΡΟΚΕΡΔΕΙΑ

Γράφει και σχολιάζει ο Δημήτρης Σαλαπάτας Δικηγόρος Δ.Σ.Ν.

Η εικόνα επαναλαμβάνεται με εξοργιστική ακρίβεια: με το που διαρρεύσει η παραμικρή πληροφορία για πιθανή αύξηση στις διεθνείς τιμές, πριν υπάρξει πραγματικός νέος ανεφοδιασμός, πριν αλλάξει το κόστος των αποθεμάτων που ήδη βρίσκονται στις δεξαμενές, οι τιμές στις αντλίες αυξάνονται ακαριαία.

ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΧΕΙ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ, ΟΙ ΤΙΜΕΣ ΕΚΤΟΞΕΥΟΝΤΑΙ. ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΜΟΝΗ, ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΝΑ ΑΝΤΕΧΕΙ ΣΤΗ ΛΟΓΙΚΗ.

Και όταν οι διεθνείς τιμές υποχωρούν; Τότε η αγορά «ξεχνά» να λειτουργήσει με την ίδια ταχύτητα. Τότε εμφανίζονται προσχήματα, τεχνικές εξηγήσεις, καθυστερήσεις που όλως τυχαίως διατηρούν τα κέρδη υψηλά.

ΟΤΑΝ ΟΙ ΤΙΜΕΣ ΠΕΦΤΟΥΝ, Η ΜΕΙΩΣΗ ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΣΤΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΩΝ.

ΑΥΤΗ Η ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΑ. ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ ΕΠΙΛΟΓΗ. Είναι επιλογή μετακύλισης κάθε πιθανής επιβάρυνσης άμεσα στον καταναλωτή, ενώ κάθε πιθανή ελάφρυνση καθυστερεί μέχρι να εξαντληθεί και το τελευταίο περιθώριο κέρδους.

Πρόκειται για ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΗ ΑΙΣΧΡΟΚΕΡΔΕΙΑ ΠΑΝΩ ΣΕ ΕΝΑ ΒΑΣΙΚΟ ΑΓΑΘΟ. Τα καύσιμα δεν είναι είδος πολυτελείας· επηρεάζουν την τιμή των τροφίμων, των μεταφορών, των υπηρεσιών, ολόκληρη την καθημερινότητα των πολιτών. Κάθε τεχνητή αύξηση μετατρέπεται σε αλυσίδα επιβαρύνσεων που διαχέεται σε όλη την οικονομία.

Η κοινωνία δεν είναι όμηρος κανενός. ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ Η ΑΓΟΡΑ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΜΕ ΔΥΟ ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΔΥΟ ΣΤΑΘΜΑ. Δεν μπορεί η ταχύτητα να είναι αστραπιαία όταν πρόκειται να αυξηθούν οι τιμές και βασανιστικά αργή όταν πρόκειται να μειωθούν. Αυτό δεν είναι ελεύθερη αγορά· είναι στρέβλωση που πλήττει ευθέως το δημόσιο συμφέρον.

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΜΒΕΙ ΧΩΡΙΣ ΔΙΣΤΑΓΜΟ. Με εξαντλητικούς ελέγχους στα τιμολόγια αγοράς, με πλήρη διασταύρωση αποθεμάτων, με δημοσιοποίηση στοιχείων και, κυρίως, με ΒΑΡΙΕΣ ΚΑΙ ΑΜΕΣΕΣ ΚΥΡΩΣΕΙΣ. Όπου αποδεικνύεται αισχροκέρδεια, να επιβάλλονται πρόστιμα που να πονάνε πραγματικά και να αφαιρούνται άδειες λειτουργίας χωρίς υπεκφυγές.

Η ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΑΝΟΧΗ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΡΗΤΟΡΙΚΗ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΞΗ.

Η εκμετάλλευση της ανάγκης των πολιτών για μετακίνηση και εργασία δεν μπορεί να βαφτίζεται επιχειρηματικότητα.

ΟΣΟ Η ΑΙΣΧΡΟΚΕΡΔΕΙΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΑΤΙΜΩΡΗΤΗ, ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΠΟΥ ΣΤΕΛΝΕΤΑΙ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΛΕΗΛΑΤΕΙΤΑΙ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ. Και αυτό είναι απαράδεκτο. Η προστασία του καταναλωτή και της κοινωνικής συνοχής δεν είναι επιλογή· είναι ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ!