Ο ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΤΟΚΟΓΛΥΦΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΑΚΗ

Σήμερα στον Άρειο Πάγο δεν παίζεται καμία «νομική λεπτομέρεια», όπως προσπαθούν να μας ταΐσουν τα τοκογλυφικά funds των τραπεζών αλλά αν θα συνεχιστεί το ξεζούμισμα της κοινωνίας με τη σφραγίδα της Δικαιοσύνης ή αν θα μπει επιτέλους φρένο στη σύγχρονη τοκογλυφία που φόρεσε κοστούμι.

Κρίνεται αν οι τόκοι θα φορτώνονται πάνω στο συνολικό κεφάλαιο για να φουσκώνουν αιώνια τα χρέη, όπως απαιτούν τα τοκογλυφικά συμφέροντα, ή αν θα υπολογίζονται στη μηνιαία δόση, όπως επιβάλλει ο κοινωνικός χαρακτήρας του νόμου Κατσέλη και η στοιχειώδης δικαιοσύνη.

Γιατί εκεί καταρρέει όλο το παραμύθι τους. Και για να καταλάβουμε το μέγεθος της απάτης πρέπει να ειπωθεί ξεκάθαρα αυτό που αποσιωπούν: τα funds έχουν αγοράσει τα δάνεια για ψίχουλα, τα ενυπόθηκα περίπου στο 10% της αξίας τους και τα μη ενυπόθηκα ακόμη και στο 3%, κι όμως σήμερα απαιτούν από τον κοσμάκη όχι απλώς το αρχικό κεφάλαιο, αλλά το πολλαπλάσιο, φουσκωμένο με υπέρογκους και εξοντωτικούς τόκους, λες και δεν τα πήραν σχεδόν τζάμπα.

Δηλαδή αγοράζουν χρέη με μερικά χιλιάρικα και ζητούν δεκάδες ή εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ, παίζοντας με σπίτια, ζωές και οικογένειες. Και μετά μιλάνε για «ηθικό κίνδυνο».

Όταν ένα δάνειο 100.000 ευρώ παράγει 4.500 ευρώ τόκους τον χρόνο με το τραπεζικό σύστημα και μόλις 270 ευρώ αν ο τόκος υπολογιστεί στη δόση, αποδεικνύεται ξεκάθαρα ότι όλο το παιχνίδι στήθηκε για να αιμορραγεί ο λαός προς όφελος των τοκογλυφικών μηχανισμών.

Πάνω από 300.000 άνθρωποι είναι όμηροι αυτής της λεηλασίας, δάνεια άνω των 12 δισ. ευρώ έχουν γίνει εμπόρευμα σε τιτλοποιήσεις και χρηματιστηριακά παιχνίδια, κι όμως τα τοκογλυφικά funds έχουν το θράσος να κουνάνε το δάχτυλο στην κοινωνία και να μιλάνε για σταθερότητα του συστήματος.

Δεν τους νοιάζει ούτε ένα σπίτι που χάνεται, ούτε μια οικογένεια που διαλύεται. Τους νοιάζει μόνο μη χαλάσει το πάρτι των υπερκερδών, μη μειωθούν οι αποδόσεις των funds και μη χρειαστεί να κόψουν έστω και ένα ευρώ από το αιώνιο άρμεγμα του κοσμάκη.

Γι’ αυτό και ο πανικός, γι’ αυτό και οι κραυγές περί δήθεν καταστροφής της οικονομίας, γι’ αυτό και η κινδυνολογία γύρω από τον «Ηρακλή», λες και η χώρα σώζεται μόνο αν συνεχίσουν να πίνουν το αίμα του κόσμου.

Η εισηγήτρια μίλησε για το πνεύμα του νόμου Κατσέλη, για έναν νόμο που φτιάχτηκε για να προστατεύσει τους αδύναμους και όχι για να γίνει εργαλείο των funds, αλλά οι τράπεζες κάνουν πως δεν ακούν και απαιτούν να συνεχιστεί η οικονομική εξόντωση. Το πραγματικό τους άγχος είναι μήπως σπάσει η μπίζνα των τόκων, μήπως καταλάβει ο κόσμος πόσο φθηνά αγόρασαν τα χρέη του και πόσο ακριβά προσπαθούν να τα πουλήσουν πίσω, και μήπως ανοίξει ο δρόμος για δίκαιες ρυθμίσεις για όλους.

Σήμερα λοιπόν δεν κρίνεται ένας μαθηματικός τύπος. Κρίνεται αν η Δικαιοσύνη θα σταθεί με τον άνθρωπο που παλεύει να ζήσει ή με τα τοκογλυφικά συμφέροντα που έκαναν την κρίση ευκαιρία και τον ανθρώπινο πόνο εμπόρευμα.

Κρίνεται αν θα συνεχιστεί η οργανωμένη λεηλασία ή αν θα μπει επιτέλους ένα όριο στη σύγχρονη τοκογλυφία!