ΝΑΥΠΛΙΟ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΠΟΛΥΧΩΡΟΣ

Απόψεις και ερωτήματα δημοτών, όπως εκφράζονται μέσω των ΜΜΕ, σχετικά με το θέμα του Πολιτιστικού Πολυχώρου

Η πρόσφατη συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο σχετικά με τη δημιουργία Πολιτιστικού Πολυχώρου ανέδειξε εκ νέου τη σοβαρότητα και τη βαρύτητα του ζητήματος, αλλά και τις χρόνιες παθογένειες στον τρόπο με τον οποίο αυτό αντιμετωπίζεται. Το θέμα εισήχθη εκτάκτως και, κατά την άποψη πολλών δημοτών, χωρίς την απαραίτητη προετοιμασία, παρά το γεγονός ότι αφορά έναν από τους πιο ουσιαστικούς πυλώνες της πολιτιστικής και κοινωνικής ζωής της πόλης.

Στο παρελθόν είχε συσταθεί επιτροπή με τη συμμετοχή μελών δημοτικής παράταξης αλλά και πολιτών, με στόχο τη διεκδίκηση και τη διερεύνηση των πολεοδομικών συνθηκών, προκειμένου να συγκροτηθεί ένας ολοκληρωμένος φάκελος μελέτης και πρότασης για τη δημιουργία Πολιτιστικού Πολυχώρου. Ωστόσο, η επιτροπή αυτή χάθηκε στον χώρο και στον χρόνο, χωρίς να υπάρξει συνέχεια, ενημέρωση ή ουσιαστικό αποτέλεσμα.

Ιδιαίτερο προβληματισμό προκαλεί το γεγονός ότι κατατέθηκε πρόταση για ψήφισμα με συλλογή υπογραφών, χωρίς να έχει προηγηθεί καμία ενημέρωση ή διαβούλευση με τους αρμόδιους φορείς, τις συλλογικότητες και τους ανθρώπους του πολιτισμού, και κυρίως χωρίς καμία απολύτως ενημέρωση της Επιτροπής Διεκδίκησης του Πολιτιστικού Πολυχώρου. Το γεγονός αυτό γεννά εύλογα ερωτήματα, τόσο ως προς την ουσία όσο και ως προς τη διαδικασία και τη νομιμότητα μιας τέτοιας πρωτοβουλίας, ερωτήματα που επεκτείνονται και στην αποδοχή της από το Προεδρείο του Δημοτικού Συμβουλίου.

Πέρα όμως από τη διαδικαστική διάσταση, πολλοί δημότες εκφράζουν την ανησυχία τους για τον πραγματικό στόχο τέτοιων κινήσεων, όταν αυτές πραγματοποιούνται χωρίς συμμετοχή και ενημέρωση των άμεσα ενδιαφερόμενων. Παρά τις επιμέρους διαφωνίες, υπάρχει διάχυτη η απογοήτευση, καθώς υπήρχε η προσδοκία ότι τόσο σημαντικά ζητήματα θα λειτουργούσαν ενωτικά για την πόλη και όχι διχαστικά.

Επισημαίνεται επίσης ότι όταν κρίσιμα θέματα, όπως η έλλειψη ουσιαστικών χώρων έκφρασης για τον πολιτισμό και την τοπική κοινωνία, χρησιμοποιούνται με τρόπο που αφήνει περιθώρια προσωπικής προβολής, δημιουργείται η εντύπωση ιδιοτελών κινήτρων. Τέτοιες πρακτικές, σύμφωνα με την άποψη πολλών, δεν συμβάλλουν στη διαλεύκανση του ζητήματος, αλλά αντίθετα συσκοτίζουν τη δημόσια συζήτηση και απομακρύνουν τις ευθύνες από εκείνους που πραγματικά οφείλουν να τις αναλάβουν.

Παράλληλα, διατυπώνεται η άποψη ότι το Προεδρείο του Δημοτικού Συμβουλίου, γνωρίζοντας τόσο το θέμα όσο και την ύπαρξη της Επιτροπής Διεκδίκησης, όφειλε είτε να ενημερώσει εγκαίρως όλους τους εμπλεκόμενους φορείς και πρόσωπα είτε να διασφαλίσει θεσμικά ότι αυτό θα γινόταν από εκείνον που κατέθεσε την πρόταση. Η μη τήρηση αυτής της διαδικασίας είχε ως αποτέλεσμα την απουσία των βασικών ενδιαφερόμενων από τη συζήτηση, η οποία για ακόμη μία φορά περιορίστηκε σε γενικότητες, απομακρύνοντας τον κοινό στόχο της δημιουργίας ενός πραγματικού και λειτουργικού Πολιτιστικού Πολυχώρου.

Τέλος, το γεγονός ότι ορισμένοι εμπλεκόμενοι ειδοποιήθηκαν κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή δεν επέτρεψε ουσιαστική συνεννόηση ή συλλογική τοποθέτηση. Αυτό εντείνει την ανησυχία και την αμφιβολία πολλών δημοτών για το κατά πόσο υπάρχει πραγματική κατανόηση της αξίας και της σημασίας του Πολιτιστικού Πολυχώρου για το μέλλον της πόλης και των ανθρώπων της, όταν ένα τόσο σοβαρό ζήτημα μετατρέπεται σε πεδίο εντυπώσεων αντί για ανοιχτό, γόνιμο και ουσιαστικό διάλογο.