Ερασιτεχνική ή επαγγελματική αλιεία; Ποιος τελικά ορίζει τους κανόνες;

Πότε η ερασιτεχνική αλιεία έπαψε να είναι χόμπι και άρχισε να λειτουργεί σαν επάγγελμα;
Ποιος ελέγχει πόσα ψάρια βγαίνουν καθημερινά από τη θάλασσα και πού καταλήγουν;
Είναι δυνατόν άνθρωποι άλλων επαγγελμάτων –οικοδόμοι, αστυνομικοί, δημόσιοι υπάλληλοι– να συμμετέχουν στην αγορά ψαριών και να επηρεάζουν τις τιμές χωρίς κανέναν έλεγχο;

Ποιος καθορίζει τελικά τις τιμές στην Αργολίδα;
Με ποια κριτήρια ανταγωνίζεται ο επαγγελματίας ψαράς εκείνον που δεν έχει έξοδα, άδειες, καύσιμα, εισφορές και φορολογικές υποχρεώσεις;
Μπορεί να υπάρξει δίκαιος ανταγωνισμός όταν δεν ισχύουν οι ίδιοι κανόνες για όλους;

Ποιος είναι ο ρόλος των αρμόδιων αρχών;
Γίνονται έλεγχοι ή απλώς καταγράφεται η κατάσταση χωρίς να αλλάζει τίποτα;
Πόσο ακόμα θα αντέξει αυτή η ανοχή;

Τι επιπτώσεις έχει όλη αυτή η εικόνα στη θάλασσα;
Πόσα προβλήματα μπορεί να σηκώσει το θαλάσσιο οικοσύστημα πριν εξαντληθεί;
Για πόσα χρόνια ακόμα θα μπορεί η θάλασσα να μας ζει, αν συνεχίσουμε έτσι;

Όταν ακούμε για χαμένα κονδύλια και χρήματα που δεν φτάνουν ποτέ στον προορισμό τους, ποιος τελικά ζημιώνεται;
Οι άνθρωποι που διαχειρίζονται τα προγράμματα ή οι ψαράδες που ζουν καθημερινά από τη θάλασσα;
Ποιος στηρίζει στην πράξη τον επαγγελματία αλιέα και ποιος απλώς τον επικαλείται στα λόγια;

Μήπως τελικά το πρόβλημα δεν είναι μόνο οικονομικό αλλά και θέμα επιβίωσης ενός ολόκληρου επαγγέλματος;
Και αν δεν μπουν τώρα σαφή όρια, κανόνες και έλεγχοι, τι μέλλον μπορεί να έχει η παράκτια αλιεία;