Σε κίνδυνο τα ελατοδάση της Πελοποννήσου

Καταθέσαμε ερώτηση προς τους Υπουργούς Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, καθώς και Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, αναδεικνύοντας τον σοβαρό και υποτιμημένο κίνδυνο που αντιμετωπίζουν τα ελατοδάση της Πελοποννήσου.

Η Πελοπόννησος βρίσκεται αντιμέτωπη με μία από τις σοβαρότερες και πιο υποτιμημένες περιβαλλοντικές κρίσεις των τελευταίων δεκαετιών, η οποία εξελίσσεται μακριά από τα φώτα της επικαιρότητας, αλλά με καταστροφικές και ενδεχομένως μη αναστρέψιμες συνέπειες.

Τα ελατοδάση της Πελοποννήσου, βασικό στοιχείο της ορεινής οικολογικής ισορροπίας, της βιοποικιλότητας και της τοπικής οικονομίας, βρίσκονται σε κίνδυνο, ως αποτέλεσμα της κλιματικής κρίσης και της πλήρους απουσίας ουσιαστικής κρατικής πολιτικής πρόληψης και διαχείρισης.

Διεθνή και εγχώρια δημοσιεύματα αλλά και επιστημονικές αναλύσεις έχουν καταγράψει με αδιαμφισβήτητο τρόπο ότι μεγάλα τμήματα ελατοδασών στην Πελοπόννησο, εμφανίζουν εκτεταμένη ξήρανση και νέκρωση.

Τα δέντρα πεθαίνουν όρθια, εξαντλημένα από την παρατεταμένη ξηρασία, τη δραματική μείωση της χιονοκάλυψης, τις υψηλές για την εποχή θερμοκρασίες και τις μαζικές προσβολές από φλοιοφάγα έντομα και παθογόνους μύκητες, οι οποίοι βρίσκουν πρόσφορο έδαφος σε εξασθενημένα οικοσυστήματα.

Πρόκειται για ένα φαινόμενο που δεν είναι ούτε αιφνίδιο ούτε απρόβλεπτο, αλλά αποτέλεσμα μακροχρόνιας πίεσης που οι επιστήμονες είχαν εγκαίρως επισημάνει.

Παρά ταύτα, η κυβέρνηση εμφανίζεται για ακόμη μία φορά απούσα καθώς :

• Δεν υπάρχει κανένα ολοκληρωμένο εθνικό σχέδιο για την υγεία και την ανθεκτικότητα των δασών απέναντι στην κλιματική κρίση.

• Δεν υπάρχει συστηματική επιστημονική παρακολούθηση της εξάπλωσης της ξήρανσης.

• Δεν υπάρχει σχέδιο διαχείρισης των προσβεβλημένων δασών ώστε να περιοριστεί η εξάπλωση του φαινομένου και να μειωθεί ο τεράστιος κίνδυνος πυρκαγιών από τη συσσώρευση νεκρής βιομάζας.

• Δεν υπάρχει επαρκής χρηματοδότηση, ούτε ουσιαστική ενίσχυση της Δασικής Υπηρεσίας, η οποία παραμένει τραγικά υποστελεχωμένη και εγκαταλελειμμένη.

Η κυβερνητική πολιτική περιορίζεται, σε αποσπασματικές παρεμβάσεις και επικοινωνιακές διακηρύξεις περί «πράσινης μετάβασης», την ώρα που τα ελληνικά δάση πεθαίνουν χωρίς σχέδιο και χωρίς προστασία.

Η αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης εξαντλείται στη διαχείριση της καταστροφής μετά το γεγονός, ενώ η πρόληψη, η επιστημονική γνώση και η μακροπρόθεσμη στρατηγική απουσιάζουν πλήρως.

Οι συνέπειες αυτής της πολιτικής ανεπάρκειας είναι τεράστιες. Η πιθανή απώλεια των ελατοδασών θα έχει ως αποτέλεσμα :

• Την απώλεια οικοσυστημικών υπηρεσιών,

• Την επιτάχυνση της ερημοποίησης,

• Την αύξηση της διάβρωσης και του κινδύνου πλημμυρών,

• Την εκτίναξη της επικινδυνότητας για μεγάλες πυρκαγιές,

• Την καταστροφή της βιοποικιλότητας

• Και ένα σοβαρό πλήγμα στις τοπικές κοινωνίες και στον ορεινό τουρισμό.

Για την Πελοπόννησο το διακύβευμα είναι άκρως επικίνδυνο, η πιθανή κατάρρευση των ελατοδασών συνιστά απειλή όχι μόνο περιβαλλοντική, αλλά και κοινωνική και αναπτυξιακή.