ΤΑ ΤΕΛΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΛΟΠΗ ΜΕ ΝΟΜΟ – Η ΤΙΜΩΡΙΑ ΤΟΥ ΦΤΩΧΟΥ ΚΑΙ Η ΚΟΡΟΪΔΙΑ ΤΟΥ ΣΥΝΕΠΗ

Ο Έλληνας οδηγός δεν αντιμετωπίζεται ως πολίτης με δικαιώματα, αλλά ως κινούμενο πορτοφόλι, ως μόνιμος χρηματοδότης ενός κράτους που δεν του προσφέρει τίποτα σε αντάλλαγμα.

Πληρώνει για δρόμους επικίνδυνους, κακοσυντηρημένους και εγκαταλελειμμένους, πληρώνει για υποτιθέμενη οδική ασφάλεια που στην πράξη επαφίεται στη τύχη, πληρώνει για υποδομές που δεν υπάρχουν και για υπηρεσίες που δεν παρέχονται και στο τέλος του επιβάλλεται η αίσθηση ενοχής γιατί δεν έχει χρήματα να αγοράσει νέο αυτοκίνητο.

Η φτώχεια ποινικοποιείται και βαφτίζεται περιβαλλοντική πολιτική. Το κράτος εισπράττει και ταυτόχρονα κοροϊδεύει τον πολίτη, ενώ άλλες χώρες όπως η Ελβετία επιτρέπουν στον οδηγό να πληρώνει ένα μικρό ποσό της τάξης των 30 ευρώ για την κυκλοφορία του αυτοκινήτου του, χωρίς διόδια, χωρίς εξοντωτικούς φόρους και χωρίς αδικαιολόγητα χαράτσια, αποδεικνύοντας ότι η δική μας πρακτική είναι όχι μόνο αδικαιολόγητη αλλά και παράνομη, αφού είναι αδιανόητο να επιβάλλονται διόδια πάνω σε τέλη κυκλοφορίας και σε νόμους που ήδη υποχρεώνουν τον πολίτη να πληρώνει.

Ο Έλληνας οδηγός πληρώνει τέλη, πληρώνει καύσιμα με εξοντωτικούς φόρους, πληρώνει διόδια, πληρώνει ασφάλιστρα και συντηρήσεις και αντιμετωπίζεται σχεδόν ως εγκληματίας επειδή δεν μπορεί να συμμορφωθεί με μια πολιτική σχεδιασμένη για λίγους και εύπορους. Αυτό δεν είναι κράτος δικαίου, δεν είναι κοινωνική πολιτική και δεν είναι περιβαλλοντική μέριμνα, είναι ωμή δημοσιονομική αρπαγή, θεσμοθετημένη αδικία και περιφρόνηση προς τον συνεπή πολίτη που κρατά όρθια αυτή τη χώρα.

Όσο αυτή η πολιτική συνεχίζεται, το ερώτημα δεν είναι αν ο κόσμος αγανακτεί, αλλά πότε θα πάψει να ανέχεται να πληρώνει για μια εξουσία που τον αντιμετωπίζει όχι ως πολίτη, αλλά ως φορολογικό υποζύγιο χωρίς φωνή και χωρίς όρια.

Δημήτριος Σαλαπάτας