ΤΟ ΑΡΓΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟ ΠΑΝΕΛ – Η ΑΠΟΥΣΙΑ ΕΡΓΟΥ ΔΕΝ ΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ ΜΕ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ

Γράφει ο Δημήτρης Σαλαπάτας Δικηγόρος μέλος Δ.Σ.Ν.

Υπάρχει ένα σημείο όπου η πολιτική αντιπαράθεση παύει να είναι θεσμική και μετατρέπεται σε δημόσια έκθεση και δυσφήμηση μιας ολόκληρης πόλης. Δυστυχώς, αυτό ακριβώς συνέβη με την επιλογή του Δημάρχου Άργους Μυκηνών Ι. Μαλτέζου να μεταφέρει σε πανελλαδικής εμβέλειας τηλεοπτική εκπομπή μια εσωτερική, τοπική διαχειριστική αντιπαράθεση.

Ο κ. Μαλτέζος επέλεξε να εμφανιστεί σε τηλεοπτικό σταθμό ευρείας θεαματικότητας για να καταγγείλει ότι ο πρώην δημοτική αρχή Δημήτρη Καμπόσσος κατηγορείται για δήθεν ατασθαλίες, επικαλούμενος διαχειριστικό έλεγχο ορκωτών λογιστών.

Όμως υπάρχει ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός, που δεν επιδέχεται καμία ερμηνεία: ο οικονομικός έλεγχος ολοκληρώθηκε, παραδόθηκε στη νέα δημοτική αρχή και δεν ανέδειξε απολύτως τίποτα παράνομο, τίποτα παράτυπο, τίποτα σκανδαλώδες. Ούτε σκάνδαλο, ούτε φιάσκο, ούτε καν σκιά.

Παρά ταύτα, η επιλογή έγινε. Η αντιπαράθεση βγήκε στον τηλεοπτικό αέρα.

Και κατόπιν αυτής της επιλογής, ο τέως Δήμαρχος Δημήτρης Καμπόσος εξ ανάγκης υποχρεώθηκε να απαντήσει δημόσια. Όχι από δική του πρωτοβουλία, αλλά από τις συνθήκες που δημιούργησε ο ίδιος ο νυν Δήμαρχος.

Ας ειπωθεί λοιπόν καθαρά: την αρχή της τηλεοπτικής αντιπαράθεσης δεν την έκανε ο κ. Καμπόσσος· την έκανε ο κ. Μαλτέζος.

Και εδώ τίθεται το ουσιώδες πολιτικό ερώτημα:

ποια σκοπιμότητα εξυπηρετεί η πανελλαδική διαπόμπευση ενός ζητήματος που αφορά αποκλειστικά τον Δήμο Άργους;

Η απάντηση, δυστυχώς, αναδύεται από την ίδια τη διοικητική πραγματικότητα των δύο τελευταίων ετών.

Μετά από δύο χρόνια θητείας, ο κ. Μαλτέζος δεν έχει να επιδείξει ούτε ένα ουσιαστικό έργο.

Όχι μόνο δεν παρήχθη νέο έργο, αλλά ματαιώθηκαν ή πάγωσαν έργα που βρίσκονταν σε στάδιο προπαρασκευής ή αρχικής υλοποίησης, αποκλειστικά και μόνο επειδή έφεραν την πολιτική σφραγίδα και την πρωτοβουλία της προηγούμενης δημοτικής αρχής και του Δημήτρη Καμπόσσου.

Αυτό δεν συνιστά διοίκηση.

Συνιστά εμπάθεια ως πολιτική γραμμή.

Η εμπάθεια αυτή δεν περιορίστηκε στο επίπεδο των έργων. Εκδηλώθηκε και στο επίπεδο των συμβολισμών – μικρών, αλλά αποκαλυπτικών.

Την ώρα που ο Δήμαρχος στόλιζε σχεδόν ολόκληρο το Άργος με χριστουγεννιάτικα λαμπιόνια, επέλεξε συνειδητά να μη φωτίσει ούτε ένα μέτρο της οδού Καρπετοπούλου , όπου βρίσκεται η μόνιμη κατοικία του τέως Δημάρχου.

Έτσι, μια ολόκληρη συνοικία του νοτίου τμήματος της πόλης τέθηκε εκτός της γιορτινής εικόνας, όχι από αμέλεια, αλλά ως πράξη μικροπολιτικής “τιμωρίας”.

Αυτά δεν είναι λεπτομέρειες.

Είναι ενδείξεις νοοτροπίας.

Αν ο Δήμαρχος είχε –ή έχει– στοιχεία για πραγματικές ατασθαλίες, η μόνη θεσμικά ορθή και νόμιμη οδός είναι η Εισαγγελική Αρχή, στην οποία πράγματι κοινοποιήθηκαν όσα κρίθηκαν αναγκαία. Εκεί κρίνονται οι υποθέσεις.

Όχι στα τηλεοπτικά πάνελ. Όχι με κάμερες στραμμένες πάνω στο Άργος. Όχι με την πόλη στον ρόλο του θεατή μιας πολιτικής ένδειας.

Η τηλεοπτική αυτή προβολή δεν προβάλλει το Άργος.

Το εκθέτει. Το μειώνει.

Το παρουσιάζει ως πόλη εσωτερικών συγκρούσεων, προσωπικών απωθημένων και πολιτικής στασιμότητας.

Και αυτό είναι το σοβαρότερο απ’ όλα.

Η πολιτική δεν είναι reality show.

Η αυτοδιοίκηση δεν είναι χώρος εκδίκησης.

Και το Άργος δεν είναι τηλεοπτικό πάνελ για να καλυφθεί η απουσία έργου.

Το Άργος αξίζει σοβαρότητα, έργο και θεσμική ευθύνη.

Όχι καταγγελίες χωρίς αποτέλεσμα και τηλεοπτικές παραστάσεις που αφήνουν πίσω τους μόνο φθορά.

Το Άργος αξίζει διοίκηση που παράγει, όχι διοίκηση που καταγγέλλει για να κρύψει την αδράνεια.

Και αυτό, όσο κι αν ενοχλεί, είναι η ουσία.