ΤΕΛΙΚΑ ΟΙ «ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΜΕΡΕΣ» ΗΡΘΑΝ — ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

Θυμάστε την εποχή που μας έλεγαν ότι με το ευρώ θα αλλάξει η ζωή μας;

«Θα έρθουν καλύτερες μέρες», μας έλεγαν.

Και ήρθαν!

Μόνο που υπάρχει μια μικρή λεπτομέρεια:

Μάλλον πήγαν σε άλλη διεύθυνση!

Γιατί σήμερα, αν πάρεις τις τιμές που πληρώνουμε και κάνεις την απλή μετατροπή τους σε δραχμές — 1 ευρώ = 340,75 δραχμές — αρχίζεις να αισθάνεσαι ότι ταξίδεψες με χρονομηχανή.

Ένα προϊόν των 10 ευρώ είναι ονομαστικά 3.407 δραχμές.Τα 12 ευρώ είναι 4.089 δραχμές.

Τα 15 ευρώ είναι 5.111 δραχμές. Και δεν μιλάμε απαραίτητα για κάποιο είδος πολυτελείας.

Μιλάμε για πράγματα που αγοράζει η οικογένεια για να βάλει φαγητό στο τραπέζι.

Και φυσικά, μη γκρινιάζετε.

Έχουμε ευρώ! Είμαστε Ευρώπη! Μπορεί ο μισθός να τελειώνει πριν τελειώσει ο μήνας, αλλά τουλάχιστον τελειώνει… σε ευρωπαϊκό νόμισμα!

Μπορεί το ενοίκιο να τρώει ένα τεράστιο κομμάτι του εισοδήματος.

Έχουμε ανάπτυξη!

Μπορεί το σούπερ μάρκετ να απαιτεί πλέον οικονομικό σχεδιασμό σαν μικρή επιχείρηση.

Έχουμε ανάπτυξη!

Και αν στο τέλος του μήνα δεν σου μένει τίποτα;

Μην ανησυχείς.

Έχεις ευρώ!

Τι άλλο θέλεις;

Κάποτε μιλούσαμε για μισθούς 150.000 ή 180.000 δραχμών και ξέραμε περίπου τι μπορούσαμε να αγοράσουμε.

Σήμερα ο μισθός είναι σε ευρώ, αλλά η ερώτηση παραμένει η ίδια:

«Μέχρι πότε θα φτάσουν;»

Γιατί αυτό είναι το πραγματικό μέτρο της οικονομίας.

Όχι οι πανηγυρικές δηλώσεις.

Όχι οι πίνακες.

Όχι οι δείκτες.

Η τσέπη του ανθρώπου.

Ο πολίτης δεν τρώει στατιστικές.

Τρώει ψωμί, κρέας, λαχανικά και φρούτα.

Δεν πληρώνει τον δείκτη ανάπτυξης.

Πληρώνει το ρεύμα.

Δεν αγοράζει «θετικές οικονομικές επιδόσεις».

Αγοράζει τρόφιμα.

Και όταν βλέπει τις τιμές, κάνει αυτό που δεν θέλουν να κάνει:

Θυμάται.

Θυμάται τι αγόραζε τότε.

Θυμάται τι μπορούσε να κάνει με τον μισθό του.

Και συγκρίνει.

Μας είπαν ότι το ευρώ θα μας φέρει πιο κοντά στην Ευρώπη. Πράγματι!

Οι τιμές μας πλησίασαν την Ευρώπη.

Τα ενοίκια πλησίασαν την Ευρώπη.

Η ενέργεια πλησίασε την Ευρώπη.

Τα τρόφιμα πλησίασαν την Ευρώπη.

Μόνο που κάπου στη διαδρομή…ο ελληνικός μισθός παρέμεινε σε αξία λέκ Αλβανίας!

Και τώρα μας ζητούν να πανηγυρίζουμε επειδή λέει η Ελλάδα έχει «ισχυρή οικονομία».

Πολύ ωραία.

Να το μάθει και το πορτοφόλι μας, γιατί μάλλον δεν έχει ενημερωθεί!

Το πραγματικό επομένως ερώτημα είναι πολύ πιο απλό:

Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΜΠΟΡΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΝΑ ΖΗΣΕΙ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ ΤΟΥ;

Γιατί αν η απάντηση είναι «ναι», τότε καλώς.

Αν όμως χρειάζεται να περιμένει προσφορές για να αγοράσει τα βασικά, να μετράει τα ευρώ μέχρι το τέλος του μήνα και να σκέφτεται δύο φορές πριν γεμίσει το καλάθι…

τότε συγχωρέστε μας που δεν συμμετέχουμε στους πανηγυρισμούς.

Και κάπου εδώ επιστρέφουμε στην παλιά υπόσχεση:

«Με το ευρώ θα έρθουν καλύτερες μέρες».

Ασφαλώς.

Ήρθαν!

Απλώς δεν είπαν ότι θα είναι καλύτερες για όλους.

Και ίσως αυτό ήταν το μόνο ψιλά γράμματα που δεν πρόλαβε να διαβάσει ο Έλληνας.

ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΕΝΝΟΟΥΣΑΝ ΤΙΣ «ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΜΕΡΕΣ».

ΟΧΙ ΓΙΑ ΣΕΝΑ!