Γιατί το Ξενία Ναυπλίου έμεινε εκτός;

Ξενία: 29 ιστορικά ξενοδοχεία επιστρέφουν στο προσκήνιο – το Ναύπλιο όμως μένει εκτός

Τα ιστορικά «Ξενία» της Ελλάδας φαίνεται πως περνούν σε μια νέα εποχή. Η ΕΤΑΔ έχει θέσει σε εφαρμογή ένα ευρύ πρόγραμμα αναβίωσης 29 ιστορικών ακινήτων, με μακροχρόνιες μισθώσεις, επενδύσεις, αποκαταστάσεις και επαναλειτουργία τους ως σύγχρονων τουριστικών μονάδων.

Ήδη 13 ακίνητα έχουν μισθωθεί, ενώ νέα «Ξενία» μπαίνουν σταδιακά σε διαγωνιστικές διαδικασίες. Βυτίνα, Κομοτηνή και Κοζάνη προωθούνται, ενώ έχουν υπογραφεί συμβάσεις για την Ουρανούπολη και το Κάρτερο Ηρακλείου. Παράλληλα, προχωρούν οι επενδύσεις σε Αράχωβα και Πορταριά, ενώ άλλες μονάδες αποκτούν νέα χρήση μέσω Δήμων και Πανεπιστημίων.

Πρόκειται για μια σημαντική εξέλιξη, όχι μόνο για τον τουρισμό αλλά και για την προστασία της μεταπολεμικής αρχιτεκτονικής κληρονομιάς της χώρας. Τα «Ξενία» υπήρξαν ένα από τα πιο φιλόδοξα εγχειρήματα της μεταπολεμικής Ελλάδας, με κορυφαίους αρχιτέκτονες, μεταξύ των οποίων ο Άρης Κωνσταντινίδης, να δημιουργούν κτίρια άρρηκτα δεμένα με το τοπίο και την ταυτότητα κάθε τόπου.

Και ακριβώς εδώ βρίσκεται το ερώτημα για το Ξενία Ναυπλίου.

Γιατί, ενώ η χώρα φαίνεται να κινείται προς την αξιοποίηση αυτού του πολύτιμου αρχιτεκτονικού αποθέματος, το Ξενία Ναυπλίου δεν περιλαμβάνεται στην τρέχουσα τροχιά αξιοποίησης των 29 ακινήτων.

Η εξέλιξη αυτή αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον αν θυμηθεί κανείς ότι στις 30 Απριλίου 2026  μιλούσαν  για «πρώτη νίκη του αυτονόητου και της κοινής λογικής» σχετικά με το ιστορικό κτίριο, έπειτα από περίπου 25 χρόνια εγκατάλειψης.

Τέσσερις μήνες αργότερα, όμως, το ερώτημα είναι απλό:

Πού βρίσκεται σήμερα το Ναύπλιο σε σχέση με τα υπόλοιπα Ξενία της χώρας;

Όταν η ΕΤΑΔ προχωρά με συγκεκριμένες διαδικασίες για δεκάδες αντίστοιχα ακίνητα, όταν υπογράφονται συμβάσεις και προκηρύσσονται διαγωνισμοί, η απουσία του Ξενία Ναυπλίου δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη.

Και αυτό δεν σημαίνει ότι το Ναύπλιο χρειάζεται άλλον έναν πανηγυρικό τίτλο ή ένα ακόμη δελτίο Τύπου. Χρειάζεται συγκεκριμένο σχέδιο, διεκδίκηση, χρονοδιάγραμμα και αποτέλεσμα.

Για μια πόλη που διαθέτει τόσο ισχυρό ιστορικό και τουριστικό αποτύπωμα, το να βλέπει άλλα «Ξενία» να επιστρέφουν στη ζωή, ενώ το δικό της παραμένει εκτός της μεγάλης προσπάθειας αξιοποίησης, δημιουργεί εύλογα ερωτήματα.

Αν η «πρώτη νίκη» του Απριλίου ήταν πράγματι η αρχή μιας ουσιαστικής διεκδίκησης, τότε τώρα πρέπει να φανεί η συνέχεια.

Γιατί η πραγματική επιτυχία δεν είναι να ανακοινώνεται μια νίκη.

Είναι να ανοίγει επιτέλους η πόρτα του Ξενία Ναυπλίου και να επιστρέφει στη ζωή.

Και σήμερα, απέναντι στα 29 Ξενία που βρίσκονται σε τροχιά αξιοποίησης, το ερώτημα παραμένει:

Γιατί το Ξενία Ναυπλίου είναι ακόμη εκτός;