ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ 2026 – Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΣΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟΥ !!!

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Νέας Κίου παρουσιάζει:

«ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΜΠΕΡΝΑΡΝΤΑ ΑΛΜΠΑ»

του Federico García Lorca.

Απόψε είχαμε την τύχη να χαρούμε ένα Γιάννη Σαρηγιάννη στα καλύτερα του!

Αυτό σημαίνει ότι μέσα από την χαρισματική καθοδήγηση του απολαυσαμε:

Μια Konomara Eleni Ελένη Κονομαρα -γνωστή για την πληθωρική της σκηνική παρουσία- να παίζει από την κορυφή μέχρι τα νύχια…να της έχει γυρίσει κυριολεκτικά το μάτι…η φωνή της Παπαδιαμαντικής μάνας ή πεθεράς δε με άφηνε να ηρεμήσω Ελένη…

Μια Καίτη Σαρηγιάννη Καίτη Σαρηγιάννη γλωσσοκοπάνα με το χέρι στη μέση να κόβει και να ράβει και να γεμίζει τη σκηνή παίρνωντας στα χέρια της την κατάσταση του σπιτιού! Δυνατή, ατρόμητη κάτω από την απειλή της Κυρίας του οίκου που καταρρέει ανοίγοντας τρύπες στο υφασμάτινο κατακρεούργημενο σκηνικό.Καιτη κράτα γερά όπως πάντα, είσαι στυλοβάτης για όλους μας!

Μια Αναστασία Πετροπούλου Αναστασία Πετροπούλου χωρίς φωνές και σκηνικές υπερβολές να θέλει να ζήσει μια κανονική ζωή…απλά.Τοσο απλά απέδωσε την επιθυμία για ζωή που μας συγκίνησε…Γιατί είναι εύκολη η αγάπη,η αγάπη δε σε φτάνει στην τρελλα…όμως εκείνη δεν το ήξερε…Μπράβο κορίτσι μου!

Μια Αλεξία Σαρηγιάννη Αλεξία Σαρηγιάννη να βάζει κραγιόν και να το αλείφει στο πρόσωπο και να μένει εκεί στη μέση της σκηνής ακίνητη μέσα στην τραγωδία,μια εικόνα απόκοσμης δυστυχίας.Αλεξια σε αγαπω.

Μια Γαρυφαλιά Χατζηκωνσταντίνου Γαρυφαλλιά Χατζηκωνσταντίνου να γελάει δυνατά ξεστρωνοντας τα σεντόνια ξεσπώντας σε σαρδονια γέλια. Απλα ανατριχιαστική Γαρυφαλλιά μέσα στον κλαυσιγελο της σαλής εκδίκησης μιας χαμένης νεοτητας.Γαρυφαλλια… δεν έχω ξαναδεί τέτοια ερμηνεία σου,σε ζήλεψα χθες!

Μια Eleni Katsikari Ελένη Κατσικάρη που μέσα σε μια ψυχιατρική νοσηρή ατμόσφαιρα δεν μπορεί ρε παιδί μου να μην είναι αυτή η γλυκιά,ψυχωμενη με αγαπη, αστεία νότα που μας θυμίζει πως και στις πιο δυσάρεστες στιγμες έχει θέση το γέλιο!Ελένη είσαι φτιαγμένη από ομορφιά,αγάπη και ζάχαρη…ήσουν υπέροχη και κράτησες την ισορροπία μέσα σε αυτό το χάος!

Είδαμε μια Penny Gavrili Πένυ Γαβρίλη απόλυτα συνδεδεμένη με το φόβο του ρόλου της,αλλοτε να κρύβεται για να μην ακούει και άλλοτε να βρίσκει καταφύγιο στη μουσική της μέχρι να χάσει τα λογικά της…ένα φοβισμένο κορίτσι που αποσύρεται για να κρατηθεί αλλά μάταια!Ποσο πειστικά έχασες τα λογικά σου Πένυ,σχεδόν με τρόμαξες!

Αθηνά Μανακου δεν είχα τη χαρά να σε γνωρίζω από παλιά αλλά με το τσιγάρο σου και την χροιά της φωνής σου,το περπάτημα και το στήσιμο σου ξύπνησες τη συναισθησία μου και κάπνισα μαζί σου όλο το “Αχου και δε με νοιάζει” αφού τα έχω δει όλα!

Στέφανε, ‘Στέφανος Μαραγγέλης είναι αρκετό το περπάτημα και το βλέμμα σου για να διαλύσει με τον ερωτισμό του ένα σαθρό οικοδόμημα που λέγεται σπιτι, συν δέκα ζωές και να συνεχίσει να καλπάζει για τα επόμενα…είσαι σκέτο δηλητήριο!Golden boy με τα όλα του αγόρι μου!

Λίνα Μουτάφη,επίσης μια νέα γνωριμία από την αγαπημένη Νέα Κίο…Σε φανταστηκα παλια μοιρολόγιστρα από τα πέτρινα μανιάτικα χωριά,σε φανταστηκα Ισπανίδα πορνη του προηγούμενου αιώνα,να ρωτάς δωρικα: “Τελικά τι είπε ο κόσμος μάθαμε…;”

Γωγώ Κουμουρτζιογλου πέρασες τη σκηνή σαν αερικό από τους άθλιους Λονδρέζους αρρωστιαρηδες φτωχους της βιομηχανικής επανάστασης…σε είδα σε ταινίες με θολή εικόνα και κάρβουνο,μπράβο σου!

Τελευταία Samiou Despoina η ΘΕΑ…Δέσποινα Σαμίου…η “θέλω να πάω να παντρευτώ”! Δέσποινα… ενσαρκώσες όλη την υστερία των γυναικών που ορίστηκαν και καθορίστηκαν με αυτή τη λέξη…με αυτή την επιθυμία…πόσο χαριτωμένα και γλυκά έδειξες αυτή την υστερία και αυτόν τον βάσανο;Δικαιολογημένο το προσκύνημα…

Όλα αυτά βεβαια…είναι ο Γιάννης Σαρηγιάννης στα καλύτερα του…είναι πολύ δικό του αυτό και των αξιων συνεργατών του.

Γιάννη…δεν έχω άλλα λόγια ειλικρινά.