Από τη μία καρέκλα στην άλλη… και ο πολίτης θεατής

ΦΩΤΟ – Θρόνος του βασιλέα Όθωνα(ΘΑ  ΤΟΝ ΚΥΝΗΓΗΣΟΥΝ  ΚΑΙ  ΑΥΤΟΝ?)

Τα τελευταία χρόνια παρακολουθούμε ένα πολιτικό φαινόμενο που τείνει να γίνει καθεστώς. Δήμαρχοι που εγκαταλείπουν τον δήμο για να διεκδικήσουν μια θέση στη Βουλή. Δημοτικοί σύμβουλοι που βλέπουν την τοπική αυτοδιοίκηση ως προθάλαμο για το Κοινοβούλιο.

Και περιφερειακοί σύμβουλοι που, επειδή δεν απέκτησαν τη θέση ή το αξίωμα που περίμεναν από τον περιφερειάρχη, θυμούνται ξαφνικά ότι… η πραγματική τους αποστολή είναι να γίνουν δήμαρχοι.

Δεν είναι οι φιλοδοξίες το πρόβλημα. Είναι οι αφορμές και ο τρόπος. Όταν η αλλαγή πορείας δεν υπαγορεύεται από ένα διαφορετικό όραμα για τον τόπο, αλλά από προσωπικές πικρίες, ανεκπλήρωτες προσδοκίες ή την αναζήτηση μιας καλύτερης πολιτικής καρέκλας, τότε η πολιτική μετατρέπεται σε παιχνίδι προσωπικών ισορροπιών.

Ιδιαίτερα προκαλεί εντύπωση η στάση ορισμένων περιφερειακών συμβούλων. Όσο θεωρούσαν ότι θα έχουν ρόλο, αξίωμα ή αυξημένη επιρροή στην Περιφέρεια, όλα ήταν καλά. Μόλις διαπίστωσαν ότι οι προσδοκίες τους δεν εκπληρώθηκαν, άρχισαν να αναζητούν… νέα πολιτική στέγη, παρουσιάζοντας ως μονόδρομο την υποψηφιότητά τους για δήμαρχοι. Όχι επειδή ξαφνικά ανακάλυψαν τα προβλήματα του δήμου, αλλά επειδή η καρέκλα που περίμεναν δεν ήρθε ποτέ.

Αυτό δεν είναι ανανέωση. Δεν είναι προσφορά. Είναι μια διαρκής μετακίνηση από ψηφοδέλτιο σε ψηφοδέλτιο, από αξίωμα σε αξίωμα, με μοναδική σταθερά την προσωπική επιδίωξη της εξουσίας.

Το πιο ανησυχητικό είναι ότι καλλιεργείται η αντίληψη πως οι θέσεις ανήκουν πάντα στους ίδιους ανθρώπους. Σαν να μην υπάρχουν νέοι, ικανοί και δημιουργικοί πολίτες που μπορούν να προσφέρουν. Σαν να είναι η πολιτική μια κλειστή λέσχη, όπου τα ίδια πρόσωπα εναλλάσσονται διαρκώς σε διαφορετικούς ρόλους.

Οι πολίτες, όμως, δεν ψηφίζουν για να παρακολουθούν πολιτικές μεταγραφές. Ψηφίζουν για να υπηρετηθούν οι θεσμοί, να τηρηθούν οι δεσμεύσεις και να υπάρξει συνέπεια απέναντι στην εντολή που έδωσαν.

Και τελικά γεννιέται ένα εύλογο ερώτημα: Αν αυτό δεν λέγεται καιροσκοπισμός, τότε πώς ακριβώς λέγεται;

Γιατί, με τους ρυθμούς που εξελίσσονται οι πολιτικές μετακινήσεις, μένει μόνο ένα αξίωμα που ακόμη δεν έχει γίνει αντικείμενο… πολιτικής φιλοδοξίας. Όπως λέει και ο λαός με δόση χιούμορ, μόνο για μητροπολίτες δεν έχουν ακόμη κατέβει ορισμένοι. Αν και, με όσα βλέπουμε, ούτε αυτό θα πρέπει να αποκλείεται ως… επόμενο βήμα.