Στην ορεινή Αρκαδία – με το σδε Ναυπλίου παράρτημα Κρανιδίου

Πρώτα πρώτα ξεναγηθήκαμε στο Σπήλαιο Κάψια –ένα από τα 10 πιο αξιόλογα σπήλαια της Ελλάδας– όπου θαυμάσαμε τους εκπληκτικούς σχηματισμούς από σταλαγμίτες και σταλακτίτες και μάθαμε για τον τρόπο σχηματισμού τους, καθώς και για την ιστορία του Σπηλαίου η οποία χάνεται πίσω στη νεολιθική εποχή.

Στη συνέχεια κατευθυνθήκαμε προς την ιστορική Στεμνίτσα, γνωστή για την αργυροχρυσοχοΐα, την ξυλογλυπτική και την τέχνη της μεταλλουργίας, αλλά και για τον σημαντικό ρόλο που έπαιξε στην επανάσταση του 1821. Στην κεντρική πλατεία, είχαμε την ευκαιρία να ξεναγηθούμε από τη Διευθύντριά μας, κα Έφη Ντασκαγιάννη, στον ιστορικό ναό του Αγίου Γεωργίου, που χτίστηκε εξ ολοκλήρου από πελεκητή πέτρα το 1810 και ολοκληρώθηκε, όπως λέγεται, σε 75 ημέρες. Θαυμάσαμε το περίτεχνο ξυλόγλυπτο τέμπλο και τις εξαίρετες τοιχογραφίες του ναού, πολλές από τις οποίες φέρουν την υπογραφή του Φώτη Κόντογλου. Ο ναός υπήρξε τόπος συγκέντρωσης για αρκετούς αγωνιστές του 1821, αφού η Στεμνίτσα, εκτός των άλλων, φιλοξένησε και την Πρώτη Πελοποννησιακή Γερουσία από τις 27 Μαΐου έως τα μέσα Ιουνίου του 1821, αποτελώντας την πρώτη άτυπη πρωτεύουσα του επαναστατημένου ελληνικού έθνους.

Κατόπιν, αναχωρήσαμε για την πανέμορφη Δημητσάνα, όπου είχαμε το γεύμα μας σε παραδοσιακή ταβέρνα. Μάθαμε για την πλούσια ιστορία του χωριού, όπου στα χρόνια του 1821 δούλευαν ασταμάτητα 14 μπαρουτόμυλοι για την τροφοδοσία του αγώνα. Περιηγηθήκαμε στα όμορφα δρομάκια, θαυμάσαμε το θρυλικό ρολόι, καθώς και την πλατεία της Αγίας Κυριακής, με τη Δημόσια Βιβλιοθήκη στη θέση της άλλοτε περιώνυμης Ελληνικής Σχολής της Δημητσάνας.

Έπειτα πήραμε το δρόμο για την Βυτίνα, όπου είχαμε τη χαρά να ξεναγηθούμε στο εξαιρετικό Λαογραφικό Μουσείο του χωριού. Ο ξεναγός μάς μίλησε αναλυτικά για τα διάφορα εκθέματα του χώρου και τη λειτουργία που αυτά είχαν άλλοτε στην καθημερινή ζωή των κατοίκων της περιοχής.

Φεύγοντας από την Βυτίνα, κατευθυνθήκαμε προς την Αγία Φωτεινή, στις παρυφές της αρχαίας Μαντίνειας. Πρόκειται για ένα εξαιρετικό δείγμα πρωτοποριακής εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής, που κατατάσσεται από πολλούς ανάμεσα στις πιο παράξενες εκκλησίες του κόσμου. Αποτελεί ένα όνειρο ζωής του αρχιτέκτονα, ζωγράφου και αγιογράφου Κώστα Παπαθεοδώρου, ο οποίος δούλεψε ασταμάτητα από το 1970 έως το 1973 οπότε και αποπερατώθηκε το έργο του. Για την κατασκευή του χρησιμοποίησε διάφορα παλιά οικοδομικά υλικά που ξεδιάλεγε ο ίδιος και τα μετέτρεπε έτσι ώστε να πάρουν τη θέση τους στο σημείο που ακριβώς ήθελε στο έργο του. Το αποτέλεσμα είναι μια μοναδική εκκλησία που συνδυάζει το πνεύμα της αρχαίας Ελλάδας, της βυζαντινής τέχνης αλλά και της νεότερης παράδοσης. Εντυπωσιασμένοι από την Αγία Φωτεινή, πήραμε το δρόμο της επιστροφής.

Έτσι, οι εκπαιδευόμενοί γνώρισαν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την ορεινή Αρκαδία, ήρθαν σε επαφή με την φύση, την παράδοση, την αρχιτεκτονική και την ιστορία του τόπου και έμειναν ενθουσιασμένοι από τις ξεναγήσεις και την ξεχωριστή ομορφιά του αρκαδικού τοπίου.